هوشنگ_ابتهاج #

نشسته‌ام به در نگاه می‌کنم ..

دریچه ، آه می‌کشد ..

تو از کدام راه می‌رسی ؟

خیالِ دیدنت ، چه دلپذیر بود ..

جوانی‌ام در این امید پیر شد ؛

نیامدی و دیر شد...  

هوشنگ_ابتهاج#   

با منِ بی‌کسِ تنها شده ..

یــارا تــو بمـــان ،

همه رفتند از ایـن خانه ..

خدا را تو بمـــان ،

منِ بی برگِ خزان ‌دیـده ...

دگـــر رفتنی‌ام !

تو همه بار و بَری ؛

تازه  بهـارا  تو بمـــان ...

هوشنگ_ابتهاج#

فتنه ی چشمِ تو چندان رهِ بیداد گرفت ..

که شکیبِ دل من ، دامن فریاد گرفت ..

آه از شوخیِ چشم تو ، که خونریز فلک ..

دید این شیوه ی مردم کشی و یاد گرفت ..

منم و شمع دل سوخته ، یارب مددی ..

که دگرباره شب ، آشفته شد و باد گرفت ..

شعرم از ناله ی عشاق ، غم انگیزتر است ..

داد از آن زخمه که دیگر ره بیداد گرفت ..

هوشنگ_ابتهاج#  

🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂

ما قصه ی دل ، جز به برِ یار نبردیم ؛

و ز یار شکایت ، سوی اغیار نبردیم ؛

معلوم نشد صدقِ دل و سِرّ محبت ؛

تا این سَرِ سودا زده ، بر دار نبردیم ؛

ما را چه غمِ سود و زیان است ؟ که هرگز ؛

سودای تو را ، بر سَر بازار نبردیم .......  

🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂

هوشنگ_ابتهاج#  

نشستم به در نگاه میکنم 

هوشنگ_ابتهاج#   😂

زین گونه ام که در غمِ غربت شکیب نیست ...

گر سر کنم شکایتِ هجران غریب نیست ...

جانم بگیر و صحبتِ جانانه ام ببخش ...

کز جان شکیب هست و ز جانان شکیب نیست ...

گم گشته ی دیارِ محبت کجا رود ...؟

نامِ حبیب هست و نشانِ حبیب نیست ...

عاشق منم ، که یار به حالم نظر نکرد ...

ای خواجه درد هست ، ولیکن طبیب نیست ...

هوشنگ_ابتهاج#  

دلم تنگ است و چشمِ حسرتم باز ...

چراغى در شبِ تارم برافروز ....

🌺🍁🍃🍁🌺🍃🍁🌺🍃🍁🌺

به جان آمد دل از نازِ نگاهت ...

فرو ریز اين سكوتِ آشناسوز ...  

 هوشنگ_ابتهاج#  

دلِ گرفته ی من ، کی  چو غنچه باز شود ؛

مگر  صبا  برساند ،  به  من ، هوای تو را ؛

چنان تو دردلِ من ، جا گرفته ای ، ای جان ؛

        که هیچ کس  نتواند  گرفت ، جای  تو را ....🍃⚘

هوشنگ_ابتهاج#   

🌺🍃🌺🍃🌺🍃🌺🍃🌺

با منِ بی‌کسِ تنها شده ،

یــارا  " تــو " بمـــان ؛

همه رفتند از ایـن خانه ،

خدا را تو بمـــان ؛

منِ بی برگِ خزان‌دیـده ،

دگـــر رفتنی‌ام ....!

تو همه بار و بری ،

تازه  بهـارا  تو بمـــان ......  

🌺🍃🌺🍃🌺🍃🌺🍃🌺

هوشنگ_ابتهاج#  

🌺🌺🌺🌺🌺

برخیز که غیر از تو ، مرا دادرسی نیست ؛
گویی همه خوابند، کسی را به کسی نیست ؛
🌺🌺🌺🌺🌺
تا آینه رفتم که بگیرم خبر از خویش ؛
دیدم که در آن آینه هم ، جز تو کسی نیست ؛
🌺🌺🌺🌺🌺
من در پی خویشم، به تو بر می‌خورم اما ؛
آن‌سان شده‌ام گم ، که به من دسترسی نیست ؛
🌺🌺🌺🌺🌺
آن کهنه درختم ، که تنم زخمیِ برف است ؛
حیثیتِ این باغ منم، خار و خسی نیست ؛
🌺🌺🌺🌺🌺
امروز که محتاج توام، جای تو خالی است ؛
فردا که می‌آیی به سراغم نفسی نیست ؛
🌺🌺🌺🌺🌺
در عشق خوشا مرگ ، که این بودنِ ناب است ؛
وقتی همه‌ی بودنِ ما جز هوسی نیست.....

🌺🌺🌺🌺🌺

هوشنگ_ابتهاج# ❤

http://mrshabanali.com/گویی-همه-خوابند،-کسی-را-به-کسی-نیست-هوش/