مولانای #

به درگاه او باید شکستگی و نیاز برد

خاک شوم، خاک شوم 

تا ز تو سرسبز شوم

آب شوم سجده کُنان تا به گلستان برسم

رحمت حق آب بُوَدجز که به پَستی نرود   

  خاکی و مرحوم شومتا بَرِ رحمان برسم

مولانای-جان#  

این جا کسی هست

 پنهان

چون جان و خوشتر از جان

مولانای-جان#  

این جهان با توخوش است 

و آن جهان با تو خوش است

این جهان بی‌من مباش 

وآن جهان بی‌من مرو

شب ز نور ماه،روی خویش را بیند سپید

من شبم تو ماه من

بر آسْمانْ بی‌من مرو

مولانای-جان#  

نور دو دیده منی

دور مشو ز چشم من

شعله سینه منی

کم مکن از شرار من

مُرده تَر از تنم مجو

زنده کُنَش به نور هو

تا همه جان شود تنم

این تَنِ جانسپار من

مولانای-جان#  

 دراین بازار عطاران مرو هرسو چو بی‌کاران

به دکان کسی بنشین که در دکان شکر دارد

ترازو گرنداری پس تورا زو ره زند 

هرکسیکی قلبی بیاراید تو پنداری که زر دارد

مولانای-جان#