صائب_تبریزی #

ما به امیدِ عطایِ تو چنان بیکاریم؛

کارِ ما را به امیدِ دیگران نگذاری...

 صائب_تبریزی#  

سخت می‌خواهم که در آغوش تنگ آرم تو را
هر قدر افشرده‌ای دل را، بیفشارم تو را...!

صائب_تبریزی#  

شعرایِ بوسه عجیب قشنگه!

دزدی بوسه عجب دزدی خوش عاقبتی است!
که اگر بازستانند، دو چندان گردد...

صائب_تبریزی#  

مرا نتوان به ناز و سرگرانی صیدِ خود کردن؛

نگردم گردِ معشوقی؛ که گردِ دل نمی گردد...

صائب_تبریزی#  

چون گره بگشایی از مو، شام گردد صبح‌ها
پرده چون بگشایی از رو، صبح گردد شام‌ها...

صائب_تبریزی#  

فرامشی زِ فراموشیِ تو می‌خیزد
اگر تو یاد کنی، یاد می‌کنیم تو را...

صائب_تبریزی#  

نیسٺ ممکن

هرکه مجنون شد

دگر عاقل شود...!

صائب_تبریزی#  

از مردم افتاده مدد جوی که این قوم

با بی‌پروبالی پر و بال دگرانند

صائب_تبریزی#  

دل بی طاقتی چون طفل بد خو ب بغل دااارم

ک نتوانم  ب کام هر دوعالم  داد تسکینش

صائب_تبریزی#  

من از همواری این خلق ناهموار میترسم....... 

صائب_تبریزی#