بی قراری میکنی جان مرا در خود شکاری میکنی
میکشی سوی خودت تا امدم لحظه شماری میکنی
من با تو ای دل بی وفایی نکنم
قصدو آهنگ جدایی نکنم
شمع سوزانت پرم را برگرفت
سوخت و با خاکستر خود خوگرفت
دلم گرفته ای دوست زمان غصه بامن!
بشین کنارم ای دوست زبان قصه بامن
دلم پر است ز ترسو ، نوای غم که آمد
وقتی تو را ندارم دلای خسته با من
دلم ز سردی تو ، کنار گل نشسته
بیا که از لب حوض خطر کمین گسسته
برای با تو بودن من از خودم گذشتم
شب بلندی امشب ،دوچشم بسته بامن
چرا دگرهمیشه،خموش و غصه دارم
دل تو پیش من نیست،هوای گریه بامن
هوای گریه بامن،هوای گریه بامن
چالش:
دیدن روی تو در خویش ز من خواب گرفت
پرو بالم درعشق دیدار تو ز شوق تاب گرفت
آمدم سر قرار و مکان و همان زمان بی نهایتمان
نبودی و دلم از دوریت هوای باده ی ناب گرفت
کاش بودی و می دیدی که سر میز باده ی ناب
زندگی من سراسر همه بوی گند مرداب گرفت
کوچه به کوچه به دور خانه ات شبانگاه میزدم دوری
دستم گرفت سنگی و سرم هوای پرتاب گرفت
تو آمدی پشت پنجره دیدی حال نزار مرا که چون
مردی خموده که با دیدن تو رویش رنگ سیماب گرفت
باز آتشی به جانم افتاد و دیگر نمیدانم چرا باز
دلم برای دیدار دوباره ی تو حالت بی تاب گرفت
چالش:
من دربدرِ کوچه ی تنهاییِ خویشم
میسازمو میسوزمو پروانه خویشم
آماده رفتن به سر کوچه ی تو دوست
حاشا نشود در اثر عشقِ تو آواره خویشم
میدانی اگر تو نشوی عاشق من وااای
عمریست که در سایه ی تو بیچاره خویشم
تاپیک های به روز شده
17 ساعت پیش
17 ساعت پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز