آذرماه ۹۴ یه پسری بصورت ناشناس پیام داد مودب ، مظلوم ، یکم بسیجی طور و خیلییی دور
با خودم میگفتم این دیگ از کدوم نسل مونده ، سر ب سرش میذاشتم اذیتش میکردم و ب مظلوم بودنش میخندیدم و در کنارش با خیلیا چت میکردم حتی یادمه با رفیقشم چت میکردم
گذشت و گذشت دیدم هرکس اومده رفته اینه ک هنوز باهامه
اونک بهم آرامش میده ، حرفاش ، نگاهش ب زندگی مهربونیاش منو گرم نگه می داره
و تا الان ک میشه آبان ۱۴۰۱ باهاشم