اول از همه خیلی بابت این کامنت غمگین شدم و حس کردم قلبم خورد شد براتون متاسفم و نمیدونم دقیقا باید چی گفت
دومین موضوع افرین که نخاستین کسی متوجه این موضوع بشه
پیشنهادم اینه حتما برید روانشناس و مشاور خانواده
سوم اینکه اکثر کسایی که خیانت میکنن پشیمون میشن ولی به این فکر کنین که ایا استرس بعد از بخشش میاد سراغتون یا نه؟
چهارم اینکه این اعتماد ممکنه سال ها طول بکشه تا دوباره ترمیم بشه ایا شما اون صبر لازم رو دارید برای دوباره برگشتن اعتماد یا نه؟
نکته پنجم خیانت دفعه اول و دوم و سوم نداره کسی که این اشتباه رو کرده چه تضمینی هست که دوباره تکرار نکنه؟
ششم؛ خانومی شما حتی اگر تمکین هم نکرده باشی بازم برگه مجوز نبوده که بخاد خیانت بهتون بشه
هفتم شاید این دفعه همسرتون میگه پشیمون شده اگر دفعه بعدی هم تکرار شه از کجا میتونین مطمئن باشین که باز هم نادمه و براش دیگه تکرار نمیشه؟
هشتم؛ بازم میگم نزارید از خانواده مخصوصا خانواده همسر این موضوع رو فعلا بدونه که به حاشا کردن و از این دراما ها نرسه
چون مطمئن باشین خانواده شوهر تحت هر شرایطی پشت همسر شماست حتی تو این شرایط حساس
بازم میگم
خانومی با گریه چیزی درست نمیشه
شما هر روز گریه هم کنی به خدای لاشریک هیچی درست نمیشه
یا اونقدر قوی هستید که اتمام حجت کنید و رابطه رو از اول درست کنید و همسرتون باید با دادن حق طلاق این زندگی رو درست کنه
یا اینکه نه اثبات کنید و طلاق بگیرید
بلا تکلیفی و گریه کردن کاری از پیش نمیبره
امیدوارم بهترین تصمیم رو بگیرید ر
این رو از ته قلب گفتم
رو هر چیزی میشه چشم بست الا خیانت
بهترینا رو براتون میخام
درست انتخاب کنید
ادم خیانت کار تحت هیچ شرایطی قابل بخشش نیست
اگر این موضوع برعکس بود همسرتون ایا شما رو میبخشید؟