قبل از انتقال جنین ام حالم با ادم ها خوب نبود،دیگه اون رفاقت وصمیمت قبل حس نمی کنم،یه جوریه به آنی می بینم طرف ادم‌می شوره پهن می کنه می اندازه روی بند
از این رقابت سر سختانه بین افراد برای بیشتر داشتن ودیده شدن
همش تو ذهنم می گم عمر ما کوتاه باید خوشحال بلشبم مهربون باشیم اما نمیشه
مامانم صبح اومد بود اینجا دوست کهنسالی داره که من خیلی دوستش دارم ومدتی بی خبر بودیم ازش گفت مامان خانم فلانی دیدم دوساعت از دست بچه هاش گریه کرده کفتم چرا حیف نیست بچه هاش همشون خونه زندگی بچه شغل ماشین خوب اخه چشونه گفت نمی دونم مامان ولی دوستم حالش اصلا خوب نبود
اصلا دوست ندارم با هیچ ادمی برخورد داشته باشم.
در عین حال که به اقتضای زندگی اجتماعی در کنارشون هستم ولی ازشون فرار می کنم.همش می ترسم یا چیزی بهم بگن من برنجون یا من چیزی بگم اون برنجن.
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیست
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
53 ثانیه پیش
55 ثانیه پیش
56 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز