قبلا خیلی هدف داشتم ...برنامه نویسی... طراحی سایت برای خودم... گلخونه داشتن... اینا هدفام و ارزوهام بودن... بعد ازدواج و بچه انقدر محدود شدم... انقدر گفتم و شوهرم محدودم کرد و نذاشت ک همه چیز خراب شد و حالا هم بیشتر کد ها و برنامه نویسی هایی ک بلد بودم از یادم رفته و من موندم و خونه داری و بچه داری و کلی حسرت...
داروسازی دانشگاه تهران🚶♀️
ولی فکر و خیال ولم نمیکنه
فک میکنم دیگه دیره... بچه بیشتر وقتمو می گیره تازه راه میره همه جا میره همه چیو میریزه بهم... هم دارم از مای بیبی جدا میکنمش... کلل توی روز دو بار میخوابه هر بار 1 یا 2 ساعت میخوابه.. توی این وقت من نمیدونم برنامه نویسی تمرین کنم یا کارای خونه رو... دیگه مثل قبل انگیزه ای هم ندارم...
قبلا توی یه شرکت برنامه نویسی معتبر کار میکردم و درامد داشتم... عقد ک کردیم شوهرم با اینکه گفته بود میذارم بری ولی نذاشت انقدر التماسش کردم.... بزرگ ترین فرصت رشدمو ازم گرفت و حالا هم ک... چطور بلند شم....
عزیرم منم بچه دارم میدونم چقد سخته
ولی از خوبی های کار کردنت بگو و سعی کنی راضیش کنی بدون بحث
اینجوری بعد یه مدت از بچه ها و شوهرت توی دلت ناراحت میشی که فرصت رشدتو گرفتن و بچه ها که بزرگ میشن و میرن دنبال زندگی خودشون همسرتم که مشغوله
خودت به عنوان یه شخص مستقل باید درامد و جایگاه اجتماعی مناسب داشته باشی
نا امید شدن و تو خونه نشستن از هر کاری راحت تره ولی مطمئن باش اگر موفق باشی برای آینده بچه هات بهتره توی برخورد همسرت هم موثره
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
