وای خدایا این همسایمون‌چقدر پروعه😶😶شاات

یعنی من تا ۳ سال پیش رسما شهید این راه محسوب می شدم 

با جون و دل به همه کمک می کردم ولی بعد از مدتی تبدیل می شد به وظیفه! 

من کردم شما نکن جانم،

کمک هم می خوای بکنی به غریبه هایی بکن که اصلا نمی دونن کی هستی. 

دیگه کار به جایی رسیده بود که خدمتکار پدرم ساعت ۴ صبح به من پیام داد که پدرم فوت شد میشه ۳ تومن برام بزنین‌الان؟! 

همین پدر ایشون سرطان داشتن بنده خدا از روستاهای اطراف بجنورد آوردمش تهران و خدا شاهده در حد عزیز خودم دنبال کارهای درمانش بودم. هر روز باهاشون می رفتم دنبال ازمایش و دکتر و... هزینه ی مالیش بماند. یک ماه وقت گذاشتم براش. بعد هم که دیدم امیدی نیست فرستادم بره شهرشون و باز خدا شاهده به خاطر اون پیرمرد مریض چقدررر من پول می دادم که احساس نکنه بدبخته. با جون و دل هم می کردم. ولی بعد از فوتش من دیگه مسئول خیرات نبودم‌که آخه! چند تا پسر داشت چند تا دختر داشت! 

واقعا بهم برخورد و حس کردم من رو یه احمق پولدار دارن می بینن. این تازه یه نمونه شه. انقدر از آدم های مختلف رفتارهای بد دیدم سر انسان دوستیم که ۳ سال ه کلا رویه م رو تغییر دادم

اصلا نفرستید، 10 بار جواب منفی گرفت باز زنگ زد باباتو بفرستید دم خونش بگه، تلفنشو پیغاماشو جواب ندید

هرسری بگو نه وقتی 1 بار بگی بله راه را دوباره براش باز کردی

آدم رو از انسانیت پشیمون می کنن این اشخاص 

بهترین حالت همینه که به کسانی کمک کنی که نمی شناسنت. هم وجدان آدم حالش خوبه. هم به یه نیازمند کمک شده. 

امان از همسایه بد بیچاره کنندست، یعنی یک توقعاتی دارن ادم گوشش سوت میکشه، فقط رو نده همین البته نمیدی باز سوارتن. من همسایمو کلا 2 بار دیدم جلومو گرفته برای پیدا کردن کار بچه اش بعد تلفنمو نمیدونم از کجا داره پیگیر شدید یا میاد وسایلاشو میزاره یخچالمون برمیداره انگار نه انگار میگیم یخچالمون خرابه میگی 2 روز باشه میام زود برمیدارم اما رفت که رفت یا هرچی بخواد دم خونه ماست

عجب بابا