شما جای من بودین بچه دوم میوردین؟

جدی میگم بخدا عزیزم

این جزء معدود کمبود هاییه که جبران ناپذیره

گناه دارن بخدا این تک فرندایی که خواهر و برادر میخوان و نمیشه..

چه تو ایرانش باشه چه تو آمریکاش،طرف کار و تلاش نکنه هیچی نمیشه

تو ایران خودمون هم کم آدم موفق نداریم

نمیگم خیییلی پولدار و معروف.ولی تعداد زیادی هستن که رفاه نسبی خوبی دارن

و

فرزند شما اگر تک بمونه مطمئنا سعی میکنه این کمبود رو با سایر دوستاش جبران می‌کنه

از کجا معلوم اونا مورد اعتماد باشن؟از کجا معلوم واقعا خیر خواه باشن؟از کجا معلوم باعث پیشرفتش بشن نه پسرفت؟

اصلا برای خودتون هم بهتره

مگه چقدر توان دارید که همبازی بچه چهارساله بشید؟

تا کی میتونید پا به پا با یه بچه راه برید؟ضمن اینکه قطعا شما با اختلاف سنیتون درک کاملی از احساسات بچت نخواهی داشت.اینجور مواقع نیاز به خواهر یا برادر زیاده

باز هرطور خودتون صلاح میدونید...

چشم. آره دو تا دختر دارم.اگه تصمیم گرفتی بچه دوم بیاری، بدون تا چشم به هم بزنی بزرگ میشه،نگران نباش. منم مثل شما خيلي دو دل بودم و ار اذیتاش می‌ترسیدم ولی خدا رو شکر گزشت، الان یکی کلاس اوله یکی پنجم، باور میکنی من امسال نفهمیدم دختر کوچیکم چجوری کلاس اولش تموم شد؟ چون بزرگه همیشه بهش کمک می‌کرد، هر دوشونم خدا رو شکر جزو شاگردای ممتاز مدرسه هستن. بلاخره این تجربه یه من بود گفتم بهت بگم. 

نمی دونم گلم من وضع مالی خوب بود میاوردم ولی با این گرونی نمی تونم بگم بچه خوشحال میشه از به دنیا اومنش یا نه بعدها حرفمون میزنن منم دودلم خودم ولی وضعمون خوب نیست فعلازیر بار نمیرم شمام هر جور مایلید همون کارو بکنید

پسرم ۷دخترم۴

عزیزم دل و زدی به دریا و باردار شدی؟ من هنوز دودلم واسه دومی دقیقا هم شرایطم مثل شماست تازه الان یه کم وقت واسه خودم دارم‌

عزیزم من هم وضع مالیم خوب نیست اگر بچه نیارم تک بمونه فکر کنم بهتر باشه 

ایول چه خوب من یک ماه اقدام کردم باردار نشدم الان دوباره دودل شدم