عزیزم چیزایی که گفتی من توی نوزده سالگی بودم که پدرمو از دست دادم دقیقا وضعیتم مثل تو بود سعی کن با مشاوری کسی حرف بزنی یا دوست قابل اعتماد خواهش میکنم ازت اگه علاقه به درس داری بخون و آزمونارو با تقلب نگذرون اگه
نه برو دنبال حرفه ای که هم سرگرم شی هم چیزی یاد بگیری
ازت خواهش میکنم نزار چند سال دیگه پشیمون شی
کاش من همسن تو بودم کاش میشد برگشت عقب
اوهوم!میدونم من خودم تو اون سن هم سریال میدیدم هم ورودی داشتم از عید وسوسه شدم به دیدنش باز بهتر از رمان بود کنترل میوکردم همون سال اول شدم از چشمم رفت ولی سریال زبان انگلیسی میبینم الان تاثیر مثبت داره برام یه کم هر از گاهی نگاه میکنم!
باو زندگی تو کن مشکل جدی ندارید برا خودتون مشکل درست میکنید
باو از زندگیت لذت ببر
کنکور چیه....
چون به تنبلی و راحت طلبی عادت کردی طبیعت بشر راحت طلبه
به ایندت فکر کن، فکر کن اگر دست از تنبلی برداری و دل به درس بدی و یه رشته مناسب که بازار کار خوبی داره قبول بشی چه آینده خوبی درانتظارت هست تبدیل میشی به یه خانم باکلاس و مستقل که احترام زیادی بین بقیه داره
فکر کن اگر با وضعیت الانت ازدواج کنی، که قطعا با آدم به درد بخوری هم نمیتونی ازدواج کنی چون خودت موقعیت قابل قبولی نداری که مورد توجه یه پسر تحصیلکرده و حسابی قرار بگیری،
بری تو یه خانواده ای که خواهرشوهر، جاری، دخترهای فامیل شوهر همه زنهای تحصیلکرده و مستقل و باکلاسی هستن ولی تو هیچ هنر و فایده ای نداری و چشمت به جیب شوهرت هست و میشی کنیز مهمونی های اونها
الان تو سنی هستی که با تلاش و زحمت میتونی کل ایندت رو عوض کنی اونم به بهترین شکل
با قبول شدن تو یه رشته خوب و دانشگاه خوب کلی دوستهای دختر و پسر باکلاس و به درد بخور سر راهت قرار میگیرن
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
