بگم یا نگم ؟؟؟

همه این کارا رو خوده بی شعورش میکنه هاااا، دقیقا طوری میشینه پشتش به من باشه، خیلی مثال های دیگه، نمیدونم مسکلش با من چیه، هرچند خیای ازش سرم حسادت داره، محرد هم هست، ولی خب بی شعوری هم حدی داره، دیگه نمیخوام مثل یک خانم متشخص به روش نیارم، چون نخواستم بفهمه ناراحت میشم تا نقطه صعف نشه اما دیگه حدش گذرونده، برا همین خواستم زنگ بزنم به خواهرشوهرم بگم، ولی راست میگین نمیگم، از سری بعد بهش میفهمونم با کی طرفه

کلا تو جنگ سرد باهمیم

منو میبینه یه س کوچیک میکنه، بعد که شوهرم میاد، میاد جلو با تشریفات سلام و علیک میکنه، زیر پوستی به من بی احترانی میکنه، کسی نمیفهمه، حالا من بیام جبران کنم تو جمع خیلی تابلو هستش، فقط باهاش حرف نمیزنم، آدم حسابش نمیکنم، اونروز تو مهمونی عادی بودم باهاش، باز خود بی شعورش بی احترامی کرد و دوباره آتش جنگو داغ کرد

برا همسرم تبریک تولد آنچنانی میفرسته، به من میرسه یک جمله کوتاه، اگر بخوام اینارو یکی یکی بگم، میشم خورده جو، اما کااامل مشخصه فقط میخواد حرص بده، با اون سن کمش میخواد به من بگه برام مهم نیستی، خیلللی راهنمایی هات خوب هستن، باید از سری بعد کلا نبینمش اون حرص بخوره، هرچند حرص خورده که با من اینجوریه

من و یک خانم دیگه همزمان عروس اینا شدیم، جلو جمع میگه وای فلانی خیییلی عالیه، متشخصه، دوسش دارم،

درحالیکه اون یک آدم معمولیه، نمیگم تعریف نکنه، و مشکلی ندارم، اما کاملا متوجهم تیکه هستش

نخواستم به روش بیارم پر رو نشه، بعدش نخواستم تلخ حرف بزنم تو جمع، بزرگترا، مادرشوهرم و ... در نظر گرفتم، گفتم به خاطر یک الف بچه خودمو خراب نکنم، اما ظاهرا نفهم تر ازین حرفاست