چه قدر خوب توضیح دادی سحر جان 👌👌
و این هم هست که همه ما یه روزایی تو زندگیمون داشتیم که دوسش نداریم و حتی نمیخوایم در موردش حرف بزنیم
هر کس یه جوری یکی مالی... یکی عاطفی... یکی عدم اعتماد بنفس و خجالت... یکی اوضاع آشفته خانواده
بالأخره هیچ کدوم از اول کامل نبودیم و هنوز هم نیستیم... اما این درست نیست که مدام با خودمون اون روزها و تجربه های تلخ رو حمل کنیم چون فقط روان خودمون رو آشفته میکنیم
به دوش کشیدن گذشته مثل این میمونه که با یه کوله سنگین عازم سفر بشی و تو طول سفر از تمام اذوفت استفاده کرده باشی ولی ظروف و زباله هاش هنوز تو کوله ات باقی مونده باشه
یا مثلا لباس هایی تو اون کوله گذاشته باشی که مناسب اون سفر نباشه
اگر تخلیه اش نکنی تا آخر سفر و مقصد باید این بار اضافه رو دنبال خودت بکشی
گذشته رو باید پذیرفت... نه باید ازش فرار کرد و نه باید همش به خودت یادآوریش کنی
درس ها و عبرت هاش رو باید بپذیری و با اشتباهات خودت کنار بیای و رهاش کنی
همون طور که خونه و کمدامون به نظم احتیاج داره ذهن و روانمون هم داره