نه عزیزم هیشکی از کسی قوی تر نیست...
منم کم اوردم
تو که تقریبا یه چیزایی از گذشتم میدونیکه از کیدارم تنها زندگی میکنم توی چه شرایطی...
حالا این دوتا مشکلی رو هم بهش اضافه کن
و چیزای دیگه که اصلا نمیخام راجبشون حرف بزنم.
هممون آدمیم
هممون با یه ظرف کوچولو به دنیا میایم
ولی میایم که اون ظرفه رو بزرگش کنیم
بزرگ شدن و رشد کردن درد داره
ولی تا وقتی درد نکشی و ظرفت رو بزرگ نکنی
وقتی بارون(رحمت) میاد آبی که بهت میرسه به اندازه ظرفته.
هرچقدر کنار این دردا بیشتر به خدا اعتماد کنی و توی خوشیات هم همونقدر یادش باشی بهت کمک میکنه که بزرگ شدن ظرفت وابسته به درد کشیدن نباشه...
از یه جایی به بعد خودت خودت رو رشد میدی بجای این که زندگی با سختیاش بهت در بده.
ولی همیشه خوشحال باش از این که انقدر لایق میدونتت که ازت دست نمیکشه.
هروقت ۲ سال گذشت و پشت سرت رو نگاه کردی
دیدی بدون این که بزرگ شده باشی این یک سال رو گذروندی و فقط درجا زدی،
و دیدی زندگی هم اصلا بهت فشار نیورده
اون موقع میتونی فکر کنی که خدا ولت کرده.
اینارو گفتم که بگم توی بد ترین شرایط هم باید از ته دلت شاد باشی که خدا میخاد پروانه شدنت رو ببینه🫂
همه به یک اندازه درد کشیدیم
بسته به میزان ظرفیتمون
ولی چون تو موقعیت دیگری نیستیم فکر میکنیم بقیه کمتر یا بیشتر از ما کشیدن
درحالی که همه به یک اندازه ایم عقب تر و جلو تر داریم ولی کمتر و بیشتر نداریم.
همونقدر که یه بجه از پرت شدن عروسکش از شیشه اتوبوس تو جاده دلش میشکنه ماهم وقتی گوشیمونو بزنن حالمون بد میشه...
فقط اندازهی ظرف ها فرق داره ولی درد یک اندازس
