فلسفه زندگی..

ویکتور  فرانکل میگه تو شرایط سخت اونو که چرایی داره ببشتر زنده میمونه

خدا یه نعمتی بهمون داده به اسم وجود ، ادمه سالم از اینکه وجود داره ناراحت نیست ، اتفاقا دوست داره باشه تا نباشه 

پس خدا این نعمت بزرگ‌رو به موجودات داده تا ازش بهرمند بشن 

طبق اسلام ، با این وجود این انسان بوده که تعیین کنه زندگیه دنیایی داشته باشه یا نه 

و قبل زندگیه دنیایی  عهدی از انسان گرفته شده که همه به اون عهد مقدس ، پاسخ بله دادن

حالا اینکه اون عهد چیه و چرا اینقدر مهم بوده که کسی پسش نزده ، نمیدونم چیه

انسانها به این دنیا میان تا ثابت کنن اون عهدی که بستن از سر صدق بوده یا نفاق  

بله 

البته این تعالیم‌ اسلام‌هست 

ادیان دیگه رونمیدونم‌

ما ادم ها جوری هستیم که به هیچی قانع نمیشیم و چیزی راضی مون نمیکنه 

مثلا میگیم اگه مدرک دکتری بگیرم دیگه تموم دغدغه هام تموم میشه در صورتی که دغدغه های زیادی شروع میشن 

با بزرگ شدن ادم ها مشکلات بزرگ میشن 

درسته نهایتش مرگ هست ولی خیلی بهتره که افسوس نخوریم برای زندگی مون و با خودمون بگیم کاش به گذشته برمیگشتیم 

ادم ها توی هر سنی باید در حال یادگیری باشن هیچ وقت نمیشه کسی بگه من به کمال رسیدم 

چون به پوچی رسیدیم

همین که شب میخوابیم و فردا صبح بیدار میشیم خودش یک هدف هست حتی اگر هیچ‌ انگیزه ای نداشته باشیم  

همه ی ما انسان ها با هدف زندگی میکنیم  

هدف زندگی چیزی جز زندگی مردن نیست...

منتها زندگی واقعی...

نه مثله اکثر ما مردگی کردن...

به دنیا بیایم بعد بزرگ شیم درس بخونیم ازدواج کنی بچه دارشی بعد بمیریم این زندگی نیست ...

زندگی اون چیزیه که روحتو سیراب کنه ...عطش آرامش رو خنثی کنه و غرق بشی توی لذت و شادابی درکنار تو چندنفر دیگه هم لذت ببرن از زندگی...

زندگی چیری جز مهربونی، عشق به هم دیگه و محبت نیست...

همین آگاهی به اینکه زندگی بی معناست خودش به آدم معنا میده ما خودمون باید معنا ببخشیم

دقیقا