مامانم

این روزا برام، اطرافیانم از هر غریبه ای، غریبه ترن. چه میشه کرد. روزگار این و برای طالع من مقدر کرده. به همین خاطر حرفای دلمو اینجا راحت تر از هرجایی توی دنیا میتونم بزنم. روزای گذشتم خیلی خیلی خیلی روزای شیرینی بودن:) و محاله فراموش کردنشون:( تو اون روزا متوجه نبودم که باقدر  ندونستن قراره چه ثانیه هایی رو از دست بدم. اون موقع همه چیز خوب بود. من بودم‌ خانواده ام بودن. همه چیز بر وفق مراد بود. بماند که اون روزا کلا حال بهتری داشت. کلا که میگم ینی کلا:((( دردم میاد وقتی می بینم دیگه برنمیگردن. دیگه تموم شدن و رفتن. حالم بد میشه انقدر بد که می تونم ساعت ها بشینم حسرت بخورم و گریه کنم. چه عشق های ساده ای، چه لذت های راحتی، چه دنیایی...! هعی💔 اگر دستتون میرسه یکی از ستاره های آسمونتونو برای من بفرستین!))): که شاید کائنات انرژی خوبتونو برام بیاره. چیزایی که از گذشتم گفتم خیلی بسته و شاید غیرقابل فهم بود. اگر تک تک تونو می‌شناختم و میدونستم انسان خیانتکار تو سایت وجود نداره قطعا میگفتم و خودمو از همه حرفای درونم راحت میکردم. تو یکی از تاپیکام راجع به گوشه ی دنج، همونجا که حال آدم بهتر از هر حالتی میشه، گفتم. بهش اعتقاد دارم. ینی داشتم و دارم. گوشه ی دنجی که فقط مال خودته و فقط تو باهاش خاطره داری، می شینی توش به چیزای خوب فکر میکنی، به عشق فکر میکنی و .. . این جایی که گفتم و برای همه ی شما از خدا میخوام. گوشه ی دنج من خیلی وقته که گم شده. کیلومترها ازم فاصله داره.... امیدوارم برای شما نباشه. همه ی اینارو گفتم بذارید یه چیزم بگم فقط محض اینکه کمتر حسرت اون روزا رو بخورم. بیا با نگاه به گذشته، تلخی هاش رو بذاریم کنار .از خوبی ها، خوشبختی ها و لذتهاش یاد کنیم.نه که حسرت بخوریم بلکه عشق رو در دلهامون زنده نگه داریم.

عجب دریای. سحر آمیزیه غم های عالم🥲🙃