نمیدونم خیلی از مشکلات دوروبریهامو ندارم. سالمم. محتاج کسی نیستم. همسرم عاشقمه. زندگی خوبی دارم. ولی آرامشی که باید رو ندارم بخاطر شرایط بقیه مردم که گرفتارن مریضن مستاجرن عزیز از دست دادن ناراحتم و هیییچ حس خوشبختی توی وجودم نیست
به همه اینا رسیدم
من شکاک بودم دنیامو روزگارمو سیاه کرده نمیدونم شایدم شکاک نیستم
به کسی که قصدمون باهاش ازدواجه گفت میره فیلم ببینه تو نت
رفت افلاین شد ولی پیام دادم یک بعدش هنوزم نتش بازه بعد چند ساعت ولی جوابمو نداده به این ناراحت شدم
میدونم نباید حساس شم
میدومم اون تقصیری نداره
میدونم خیلی پاکه
ولی بعضی وقتا خیلی فکرای بدی راجبش میکنم
من دارم خیلی اذیت میشم خیلی
شایدم
یه چیزی درست نباشه تو زندگیمساعت ها ذهنم درگیر میشه
با کسی که قصدمون ازدواجه جوابمو دیر داده دارم بهممیریزم میدونم تقصیری نداره میدونم این همه نباید وابستش باشمزیر فشار قرارش ندم ولی دست خودم نیست اون خیلی خوبه خیلی خوب
وای منمم
درکت میکنم خیلی سخته خیلی خدا به دلت صبر بده
باز تو میتونیبه زبون بیاری که شک میکنی
ولی من شکمیکنم ولی نمیتونم بهش بگم نمیتونم به زبون بیارم تا حالا یه بارم بهش نگفتم
ولی هر بار اخرش میبینم به هر چیکه شککردم اشتباه بوده
ن اگ علاوه بر چیزایی ک دارم پول داشتم خوشبخت بودم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
