سلام لطفا کامل بخونین.خوب اشتباهه فکرتون.سوالم رو لطفا جواب بدین و به جوابی که دادین فکر کنید
بگین ببینم چند سالتونه فرض بگیریم 30 سالتون هست .اگر پدرتون سی سال کنارتون بوده باشه یقین بدونین خدا بیشتر از سی سال کنار شما بود پدر عزیزتون از دست دادین خدا رحمت کنه.ولی خدا که حافظ شما پدر و مادرتون بود رو نادیده میگیرین اصل خداست خانواده فرع هستند.خانواده همسر پدر مادر فرزند هدیه ناب خدا به ادما هستند و وجودشون انگیزه انرزی برای زندگی ماهاست اما نبودشون دلیل بر نبود ما هم نیست دیر زود یکی یکی عزیزامون از دست خواهیم داد .باید یاد بگیرین تسلیف خواست خدا باشین همون خدا که بارها و بارها شما خانوادت از بیماری مصیبت بلا نجات داده چون مصلحت دونسته و شما هیچوقت نیومدین تو شادیاتون بگین خدا چرا من چرا این شادی به من دادی .پس نباید در غم و مصیبتم بگی خدا چرا من خدا چرا پدرم فوت کردم و...همانطور که در شادی شکر خدا میکنیم باید باید در غم هم شکر خدا کنیم و تشلیم مصلحت خدا باشیم وقتی خدا پدرت رو به این دنیا هدیه میداد هیچوقت از شما یا پدر مادرش یا هیچ احدی مشورت نخواست پس موقع گرفتن این هدیه هم هیچوقت مشورت از شما یا کسی دیگه نخواهد گرفت.نمیدونم شرایطتون چیه تنهایین مجردین متاهلین مادر دارین خواهر برادر فرزند دارین یا ندارین.بدونین این رفتارا کفره و هر چقدر به این کفر پا فشاری کنید وضعتون بدتر و بدتر و بدتر خواهد شد بدتر فکر نکنی مثلا الان خدایی نکرده شما فوت میکنین نه از این خبرا نیست بلکه ممکنه اونقدر زنده بمونین زندگی کنید و این افکار از درون متلاشیتون کنه ولی سالیان سال زنده بمونید و نمیرین .کلید ارامش شما اشتی با خداست و تسلیم خواست و اراده خدا.به نظرتون ایمه برای چی اومدن و شهید شدن و رفتن؟؟؟یکی از دلیلاش این بود سالیان سال بعد از شهادت این معصومین ماها ببینیم حتی پاکترین ادمای روی زمین هم سختی مصیبت و مشکلات بی نهایت غیر قابل تحمل برای ماها رو اوا تحمل کردن تا به ماها بفهمونن قرار نیست ادم خوبا همیشه گل و بلبل باشه زندگیشون یا هر دعای یکردن سریع اجابت شه نه پدر شما از ایمه بزرگتر بود نه شما از فرزندان ایمه .لطفا ارامشی که میخواد سمتتون بیاد رو از خودتون دور نکنین پس نزنین .اینارو کسی بهتون میگه که مادرش رو در اوج جوانی از دست داده شاید شما فرزند همسر دارین وجود اینا خیلی میتونه به ارامشتون کمک کنه به شرطی که پس نزنین اما من اینارو نداشتم تک و تنها. لطفا لطفا یاد بگیر ادما خانوادت عزیزترینات باشن ولی تا وقتی که زنده هستن بعد فوتشون بیتابی کفره بیتابی درده رنجه پدرت روحش از این همه بیتابی شما مطمین باش در رنج و عذاب هست.حداقل به خاطر ارامش روح پدرتون بس کنین و زندگی جدیدی با روحیه جدید ناب شروع کنین توکلتون خدا باشه غیر خدا چنگ بزنین متلاشی میشین.یاد بگیرین هیچوقت وابسته کسی نشین اما عاشقش باشین ولی عشقی که توکل و منطق پشتش هست چون اگر عشق بی حد یا وابستگی باشه نتیجش میشه حال الان شما. یادت باشه مررررررررک رو نیاز نیست بدویی دنبالش دیر یا زود سراغ همه میاد و وقتی بیاد یک لحظه هم فرصت نمیده بهتون پس تا زنده ایی زنده زندگی کن لذت ببر از خانوادت از همسرتون از فرزندتون یا ندارین اینارو سبک رفتاریتون مدار غم و غصه و نا امیدی کنار بزاری امواج مثبت پیشنهادات مثبت اتفاقای مثبت شادی خنده از ته د و مداوم انگیزه امید عشق وارد مدا ر و زندگیت خواهد شد شک نکن.ادمارو تا وقتی در این دنیا هستن باید قدرشون دونست بعد فوت خود خووری پشیمانی یا رنج و ارزوی مرگ کردن کفر و ناشکری بیش نیست و روح شخص فوت شده در ناراحتی خواهد بود.بعد فوت ادما احسان دادن خیرات یا نماز و دعا و صلوات خواندن هست که به دردشون میخوره نه ارزوی مرگ .یک لحظه فرض کنید شما فرزند دارین بعد سی سال خدایی نکرده شما فوت شدین الان فرزندتون بیاد همین کارای شما یاس نا امیدی ارزوی مرگ کنه شما در عالم برزخ میبینی درک میکنی این رفتارارو ایا به عنوان مادر بابت این کارای بچت شاد میشی یا ناراحت؟ بدون خیلی هستن که نفسشون به نفس کشیدن تو بنده دلخوشیشون بودن تو هست خود خواه نباش.بزار پدرت در عالم برزخ به تربیت دختر با ارده مومن و قوی افتخار کنه نه اینکه با دیدن ارزوی مرگ کردن و یاس و نا امیدی شرمنده بشه..مایل بودین درخواست دوستی بدین کمکتون میکنم بهتر بشه حالتون.از حرفای ای وای خدا رحمت کنه غمتون شریک بدونین اینا دردی دوا نمیکنه کسی میتونه کمکتون کنه که خودش این غم رو درد کشیده ولی لنگ نزده.