این داستانمو امروز یه بار گذاشتم ولی جواب سوالم رو نگرفتم دوباره یه امتحانی میکنم:
ماجرای من بر میگرده به دوره دانشجویی که مرحوم پدرم یهو مریض شد و نزدیکای فوتش بود، اون موقع من دانشجوی شهر دیگه ای بودم و یه بنده خدایی اونجا به شدت عاشقم بود، ولی چیزی نمیگفت، تا اینکه من با عجله برگشتم خونه و فهمیدم پدرم رفته به رحمت خدا، حالا این مرد عاشق پیشه که از غیبت من حوصله اش سر رفته بود به یکی از دوستام که متاهل هم بود گفته بود من میخوام از این خانم خواستگاری کنم کجا رفته؟؟ دوست حسود بنده هم به دروغ گفته بود ک من رفتم با یه نفر دیگه ازدواج کنم و حالا حالاها برنمی گردم، این رو هم بگم دوستم چون نزدیک فارغ التحصیل شدنش بوده فکر کرده بود وقتی من برگردم که خودش از دانشگاه رفته، ولی استادش گفته بود ترم بعد باید دفاع کنی، یعنی وقتی که من برگشتم😏
اون آقا هم از شدت ناراحتی سریع با یکی از دخترهای فامیل ازدواج کرده بود و از ازدواجش پشیمون بود که من برگشتم دانشگاه و فهمید من پدرم فوت شده و هنوز مجردم، دست دختره حسود رو شد، هر چند من اصلا چیزی بهش نگفتم چون اون موقع فکرم پیش فوت پدرم بود ولی دختر حسود از شدت شرمندگی از اون آقا، یهو دانشگاه رو ترم آخری ول کرد و دیگه هیچوقت برنگشت،حالا از خانم های حسود یه سوال دارم، میشه حس حسادت رو واسم تشبیه کنید، باور کنید یا نه من تا حالا با کسی حسادت نکردم، اصلا نمی دونم این حس شبیه چیه؟؟؟ آیا شده از حسادتون لذت هم ببرید؟؟؟؟ لطفا فقط حسودها جواب بدن.حس خودتون رو توصیف کنید موقع حسادت. کسی که میتونه حسش رو توصیف کنه بیاد یه حرف تازه بزنه حوصله حرف تکراری ندارم، پیشاپیش ممنون.
