میدونی همین که این روزا باهاش باشی خیلی خوبه من خیلی خیلی پدر بزرگم دوست داشتم با این نابینا بود چهره منو ندیده بود ولی هوامو داشت همیشه منم بچه بودم کلاس پنجم شیشم اینا فوت کرد این آخری عمرش چون اعصاب نداشت چشاش درد میکرد من میترسیدم برم پیشش هرچقدر میگفتن اره برو نرفتم اخرشم فوت کرد بدون اینکه بینمش الان بدجور حسرت دارم :)
شاید یکم دیگه بهش بگن منم دوست دارم بدونه ولی باور کنین انقدر ذوق انجام یه سری کارای نا تموم رو داره که با خودم میگم کی دلش میاد این امیدش رو نا امید کنه خیلی سخته ولی حقشه که بدونه شاید وقتی خیلی ضعیف تر شد بهش گفتن
خیلی سخته درک میکنم هربار که میبینمش ضعیف تر از قبل شده داره ذره ذره جلوی چشمام اب میشه بخدا منم باهاش اب میشم خیلی رابطه صمیمی نداشتیم اما من خیلی دوسش داشتم خجالت میکشیدم باهاش رابطه صمیمانه برقرار کنم ولی الان فقط حسرت میخورم که ای کاش خجالت رو میزاشتم کنار و بیشتر از حضورش کنارم استفاده میکردم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
20 ثانیه پیش
20 ثانیه پیش
33 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز