خلاصه بعد از ظهر خوابیدیم و بیدار شدیم و من عادی بودم
مادرم افطار آورد خوردیم و برگشتیم خونه
از شنبه اش هم من مشغول دورکاری و کلاس آنلاین و اینا بودم
دوشنبه عصر پدرم اس ام اس داد کلییییی حرف بارم کرد
و توی حرفاش گفت که بدخلقی های دخترت نتیجه رفتار خودته
و اینکه چون از جمعه به ما زنگ نزدی یعنی قهر کردی
ولی من وااااقعا هیچ قهر یا دلخوری ای نداشتم
چون این داستان همیشگیمونه
فرداش زنگ زدم به مامانم اونم خیلی بد حرف زد
هرچی میگفتم من با شما خوب و خوش خداحافظی کردم اون روز ولی قبول نمیکرد
جالبه که رفتار دخترم الگو گرفته از رفتار منه اما من که بچه اونام خودبخود اینجوری شدم و ربطی به رفتارای پدر و مادرم نداره
بخدا اگر یک درصد از اذیتهای دخترمو من توی بچگی داشتم منو کشته بودن و خودشونو خلاص کرده بودن
عزیزم چندبااااار صحبت کردیم
من، شوهرم ولی فایده نداره یه ماه خوب میشن دوباره همون آش و همون کاسه
به مادرم بارها گفتم شما باعث میشید این بچه بیشتر دعوا بشنوه چون مجوز کارهایی رو بهش میدید که از نظر من صد درصد غیر مجازه
مثلا صبح تا غروب بازی با گوشی و خیلی چیزای دیگه
من همش بغض دارم نمیدونم کی حالم بهتر میشه
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
51 ثانیه پیش
52 ثانیه پیش
54 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
