به زبان گفتنش راحته
من زمانی که مادرم زنده بود ،اگه کسی مادرش مریض میشد یا فوت میکرد، میگفتم وای چه دلی دارن و از این حرفا
اما وقتی مادر خودم فوت شد دیگه حتی حوصله گریه کردن هم نداشتم ،یعنی حوصله خودمم الان ندارم
زندگیم بیخود و بی هدف شده،انواع و اقسام بیماری های روحی گرفتم
اصلا یه چیز عجیبی میشه آدم
خدا سایه همه پدر و مادرا روی سر بچه هاشون نگه داره
ولی خدایی اگه مادرتون زندست قدررر بدونید
من اگه مامانم زنده بود یه لحضه هم ازش جدا نمیشدم،گاهی وقتا خیلی غافلیم از دور و اطرافمون