تو هر کار و زمینه ای که وارد میشم نهایتش یه آدم معمولی اون کار میشم که کیفیت کارش خیلی متوسطه و بود و نبودشم فرقی نداره
خیلی ناراحتم همیشه دلم میخواست تو کارم یه آدم شاخص و خاص بشم ولی انگار توانش در من نیس و فقط ذهنم میتونه آرزوش کنه...حس میکنم افسرده شدم از بس تعریف و تمجید از کار بقیه رو میشنوم و اینکه چقد توانایی دارن و من چقدر معمولی و متوسطم😢😢😢😢
رو اعتماد به نفست کار کن..کار کن ..
کتاب مهره حیاتی برای شما نوشته شده
هر کاری رو قبول ندارم ، من خودم خیلی سیستمم صفر و صدیه مثلا رژیم میگیرم لاغر میشم تو زیبایی بهترین میشم اما کافیه اهمیت ندم بهم میریزم شاید از همه بدتر بشم انگار حد وسط ندارم یا باییید کامل تلاش کنم دقیقا بهترین میشم یا رها میکنم صفر میشم ، واقعا نود درصد مواقع به تلاش و همت خیلی زیاااااده ، نمیگم صد درصدا نود درصد ، اونم نهایت تلاش نه تلاش معمولی
کتابی که گفتم نوشته ست موریانه
دیجی کالا موجود داره
درمورد سایر اطلاعات میتونید سرچ کنید
من خودم برای کوچیکترین حقم باید بجنگم دقیقا کوچیکترین حقما فرض کن در حد یه کشو لباس . برعکس روحیم طوریه انگار شخصیتم نمیپذیره همش میگذرم ، اما دیدم خیلی عزت و ارزشم برعکس پایین میاد اینجوری نادیدم میگیرن هم خودمو هم محبت و گذشتمو دارم رو خودم کار میکنم اول خودمو دوست داشته باشم و دیگه نگذزم و حقمو بگیرم اینقدرم سختمه دلم میسوزه همش دوست دارم کوتاه بیام به نفع بقیه اما بارها و بارها همون بقیه کنفم کردن دیگه میخوام پا بزارم رو دلم و خودمو در نظر بگیرم اول ، شایدم خودمو دوست دارم اما دوست دارم که اول بقیه رو دوست داشته باشم واسه همین اذیتم.بجنگ
