درمان لکنت

مزگان جون بهت بگم اولش که بچه میره مهد ممکنه لکنتش زیاد بشه صبوری کن چون بعدش خیلی سریع بهتر از قبلش میشه...برای من که اینطوری بود

مامان ونوسی خوبی؟ من متوجه نشدم دخترت و گذاشتی خونه مامانت برای 1 هفته؟؟
امیدوارم این چند هفته به خوبی و خوشی بگذره چقدر به نظر من باردارین کوتاه اومد..هههه..ایشالله سلامت باشی

مامانای عزیز من به این نتیجه رسیدم همه اون کارهایی رو که بچه ها نوشتن و تجربه کردیم به کنار که انجام میدیم..اما بچه ها شدیدا به تغییر و تحول بخصوص تو سنین پایین حساسن و اذیت و خستشون میکنه اولش خوبه اما سفرهای طولانی و رفت و امدهای زیاد براشون خوب نیست یکنواختیه برنامه و اینکه بتونن حدس بزنن الان موقع چیه و چه کاری بعد این میخواید بکنین بهشون ارامش میده
درسته نمیشه ما هم احتیاج به سفر داریم اما اگرم سفر میرید سعی کنید تا کوچیکن همیشه یه جای مشخص برید

مرسی از همه ...

SOMI جون آره رفته خونه مامانم و خاله هاش...من تو شهر غریبم و کسی را اینجا ندارم البته با مامانم 2-3 ساعت فاصله دارم ولی به خاطر وضعیتم نمیتونم زیاد برم و بیام...بارداریم هم برا خودم هم طولانی بود هم سخت خخخخخ...ولی خدا را شکر داره تموم میشه...

نیلی جون تربچه همه خوبه خدا را شکر ...امروز 20 فروردین تولد علی جونمه که امشب براش جشن گرفتن و فاطمه هم به نمایندگی از من اونجاست...4 سالش تموم شده و میره تو 5 سال...لکنتش خیلی بهتر شده خدا را شکر..البته من ندیدمش تو سال جدید چون عید را مسافرت بودن ..

نیلی جونم من کرج زندگی میکنم . میریم گفتار درمانی نور . خانوم غفاری . البته من یکسال قبل هم همینجا میرفتم . اون موقع پسرم اصلا حرف نمیزد . الان دو جلسه رفتیم . جلسه اول ارزیابی بود و جلسه دوم تمرین برای سفت شدن عضلات دهان پسرم . بازم هر اتفاق جدیدی افتاد میام بهتون میگم .

سلام دوستان من همه این تاپیک و تاپیک قبلیو کامل خوندم وبا همتون یه جورایی آشنام
پسر منم 16 اسفند دچار لکنت شد و منم مثل همه شما دستپاچه و ناراحت دنبال علت و درمان بودم
از سرچ تو اینترنت و بلاخره نینی سایت به اینجا رسیدم و از اطلاعات خوب و کاملتون یه دنیا ممنونم
پسرمو 12 اسفند سونو کلیه بردم و چون همکاری نکرد من و باباش مجبور شدیم دست و پاشو بگیریم و خیلی گریه کرد و از 16 یه کمی و فرداش کامل لکنت شد
چند روز اول خیلی گریه کردم و شدیدا مضطرب بودم ومثل مثال قشنگ نیلی جون اون بخاری داغ بودم که آیدین هم داغ کرد و خیـــــــــــــــــــتلی بدتر شد به طوری که با اشاره حرف میزد
پیش روانشناس بالینی رفتم که تخصصش بازی با کودک بود و چون استاد خواهرشوهرم هم بود و آیدین هم از دکتر ترسیده بود تو خونش ویزیت شدیم پسرم با عمش تو اتاق رنگ انگشتی بازی کرد و دکتر با ما صحبت کرد.........نتیجه صحبت همونیه که همتون میدونید و دیگه حفظ شدین ولی دو تا مورد که شاید به دردتون بخوره یکی بازی با شن بود و اینکه به پسرم عروسکهایی از حیوانات بدم ویه تشت شن ..... دکتر میگفت کودک عروسکا یا حیواناتو نماد ترس هاش میکنه و با بارها دفن کردن و درآوردنشون ترسش میریزه..... و رنگ انگشتیو اصرار نکنید نقاشی کنه بزارید مشت مشت و با کل دست رنگو بزنه تا خشمش بریزه...... و خط خطی زیاد آرومش میکنه و یه مورد مهم خصوصا واسه نیوشا جون که دختر گلش مثل پسرم از دکتر ترسیده اینکه باهاش دکتر بازی کن وسایل دکتر بازی بخرید و باهاش خیِِِِیلی خندون بازی کنید
پسرم بعد 2 هفته خوب شد البته.........هر روز 2 بار پارک میرفتیم هررررررررررر کار میکرد چیزی نمیگفتم عاشق اینه که بره تو چاله آب هیچ وقت نمیزاشتم ولی اون روزا همیشه تا زانو خیس میومدیم خونه به جای بازی تو پارک دوست داره تو کوچه پس کوچه ها با هم بدویم منم میرفتم و همون مورد به روش نمیاوردم و جملشو کامل نمیکردم که همه میدونین و محیط خییییلی شاد
3 روز بعد خوب شدن فردای یه مهمونی یه کم برگشت که به نظرم علتش زیادی سوال جواب کردن آیدین یا همون وسایل دکتربازی بود که اونجا بهش دادیم و 4 روز بعد لکنتش کم شد و خداروشکر رفت
دیگه زیاد گیر ندادم حرف بزنه و انقدر دکتر بازی کردیم تا اگه ازش ترسیده عادی بشه و 1 هفته بعد که مریض شدم با خودم بردمش دکتر و کل مدت حتی آمپول زدن میخندیدم و اونم باهام بود و رفتنی از دکتر تشکر کرد..............و این پرونده بسته شد

به نطرمن بهترین کمک حفظ آرامشه که به نظر میاد همه مضطربید
نیلی جون من خیــــــــــلی به خاطر این تاپیک به شما و همه دوستان مدیونم و سپاسگذار
من بیشتر راهکارهارو از شماها یاد گرفتم همه میگید باید آروم باشید و همه دارید گریه میکنید!!
تروخدا بزارید آرامشتون به بچه هاتونم منتقل بشه خصوصا نیوشا که همیشه ناراحته میدونم چقــــــــــــــدر سخته منم هرروز گریه میکردم ولی وقتی روانشناسه گفت من شدیدا مضطربم سعی کردم خودمو آروم کنم چون گفت من بیشتر به درمان احتیاج دارم منی که همه میگفتن آخر بیخیالی و ریلکسیم
یعنی منم داغون شدم ولی فهمیدم که تنها کسی که میتونه به پسرم کمک کنه خودمم

امیدوارم همه همتون یه روز با خوشحالی خبر خوب شدن بچه هاتونو بدین یه دنیا ممنون

سلام خوبید؟

بچه ها کاش یکیتون کنارم بودین الان تو بغلتون حسابی گریه میکردم

کلا عقلم رو از دست دادم هر کار میکنم کلنته رادین شدیدتر میشه چهار شنبه سوری از صدای ترقه ترسید لکنتش زیاد شد تا اومد تو عید بهتر بشه رفته بودیم عیددیدنی پسر عمم اومد بچش رو دعوا کنه این ترسد باز لکنتش بیشتر شد

قربونه خدا برم اخلاق رفتارشم که غیر قابل تحمل شده
امروز مریض شدم بدن دردو تب و لرز صبح به حرفم گوش نمیداد همش هم با لکنت حرف میزد قاطی کردم حسابی هی هم حرف میزنه
یعنی یک لحظه ساکت نمیشه بعد نمیتونه درست حرف بزنه همش داد میزنه یعنی یک لحظه خونمون آرامش ناریم بهش با داد گفتم بسه دیگه حرف نزن خفه شو کاش لال بشی من راحت بشم بعد یک ساعت تموم گریه کردم
طفلک بچم هم گریه کرد دیگه رفتم دکتر سرم زدم الان گذاشتمش خونه مامانم

یعنی کم صبرو تحمل تر ازمن پیدا نمیشه خیلی نفهمم که اینو گفتم

وقتی لکنتش شدید میشه یعنی دیوونه میشم

کاش یکیتون بیاد بزن تو سرم من.حالم بده ها میدونم باید آرامشم رو حفظ کنم ولی دیگه خسته شدم و ضعیف هنوز رفلاکس
و
آلرژیش همچنان وجود داره هفته بعدم باز باید از پاش عکس بندازم لکنتشم رو هم نگم بهتره

خدایا کم اوردم خیلی خستم ناامیدم

تو رو خدا ببخشید هی میام غر میزنما غیر اینجا جایی ندارم درکم کنن و راحت حرفم رو بزنم بازم ببخشید اگه ناراحت شدین

تو رو خدا دعامون کنید

بچه ها رادین خیلی ترسو از تاریکی ماشینای تو خیابون از مردا از پرندها خیلی میترسه نمیدونم چیکار کنم به خدا درموندم

سلام به همگی.سمی جون باخوبشدن پسرت کلی انرژی گرفتم.بنظرمن شمابتونی حال وروز مارو درک بکنی پس ماروتنها نذار مابه کمکهات وحرفات نیاز داریم هی بیا پست بذار باشه؟
راستی بیا بگولکنت ارش چیشد خوبشد؟کدوم مواردو رعایت کردی؟تغذیه چی؟سمی جان لکنت پسرمن افتضاح افتضاحه کم مونده خدای نکرده لال شه.بیابگو.همه چی روتوضیح بده.چن ماه بعدلکنتش متوجه شدی روزای خوبش زیاده؟یه کلمه آرامش ماروقانع نمیکنه بیا مورد مورد توضیح بده ارامشو.
کلاه قرمزی جون ببخشیدچیه مااینجاحرفامونونگیم کجابگیم کجابهترازاینجاکه همه همدردیم.عزیزم یواش یواش بچتوبااون چیزاییکه میترسه مواجه کن تاترسش بریزه پسرمن از ادما دکترا میترسیدغریبه رومیدیدگریه میکردحتی عموهاشو.ازخوبیاشون گفتم ازدکترش میترسید دکترشوعوض کردم بازم ترسید کوتاه نیومدم افتضاح گریه میکرد تومطب شوهربیرون نگهش میداشت تانوبتمون شه من صداش کنم کلا برامون مصیبت بود برااولین باردفه قبل گریه نکرد اومدبیرون گفت دیدی گریه نکردم..ازبس همه جابردم الان راحته پیش غریبه ها شعرمیخونه بااینکه پیش غریبه هاحرفم نمیزنه..دکتربمن میگفت این خجالتی بودنو ..به ژنتیک برمیگرده.اینجوری فک نکن چون میترسه نبایدماشین ببینه اروم اروم بذاربه ماشین دست بزنه ببینه ترس نداره.یه بارخونه مامانم تودسشوییشون چکمه گذاشته بودن ابوالفضل گفت مامان من اینا میترسم گفتم اره ترس داره بیا باهم ببینیم توش چیه که ترس داره باهم نیگاه کردم گفتم چی توشه گف هیچی.گفتم ترسداره گف نه نمیترسم میخوام بهش دس بزنم.امیدوارم حرفام به دردت بخوره.اینم بگماپسرمن نسبت به بچه های اجتماعی یه مقدارفاصله داره که فک کنم اونم به مرور رفع شه.
درمورداذیتهاش مثه خودمی.چون درگیرلکنتیم حساسیم لکنت ازیه طرف اذیت بچه هم ازیه طرفمن اینجورمواقع بچه رومیدم شوهرپارک ببره یااناخونه باشن من برم خونه فامیل اینجوریم اروم میشم.شده شوهرسرکارباشه ازدست بجه دیوونه بشموبزنمش .شده بخاطرابخوردنش ازلیوان خوشش نیاد4تالیوان عوض کنم

وای دوست جونا ؟! آروم باشید تورو خدا شما خودتون دارید بیشتر ضربه میخورید تا بچه هاتون . منم پارسال مثل شما غمگین بودم واز همه چیز خشمگین . اما از اول امسال به خودم قول دادم آروم باشم.با بچه هاتون مهربون باشید اما نه در حد لوس کردن . اونا حساسن و محتاج حمایت ما . برای خودمون و بچه هامون دعا میکنم . شما هم ارتباطتون رو با نیروی لا یزال الهی قوی کنید . آرامش یادتون نره خانومای گل ...

آرمانا جون والا من دیگه بریدم مال من یکی دوتا نیست که چی بگم دیگه که ناشکری نباشه؟


مینا جون من این کارارو میکنم ولی اثر نداشته

سلام مریم جون. ...ممنون از نوشته های قشنگت و امیدی که دادی و راهکارهای جالب!!! که حتما از امروز عملی می کنم.. .واقعا من خودمم هم فهمیده بودم روحیه خراب خودم دخترم و داغون می کرد ولی دست خودم نبودوقتی میومدم مطالبی رو می خوندم که از سه سالگی دچار شدند و تا بزرگسالی ادامه پیدا کرده اینده خودمو تصور می کردم وواقعا افسرده و سرگردون بودم
ولی خدا رو شکر مسافرت تو عید ر.وحیه مو خیلی عوض کرد با اینکه دخترم هنوز لکنت داره ولی سعی می کنم راهکارهایی که می دونم و دوستان گلم بهم یاد دادند انجام بدم تا بشینم زانوی غم بغل کنم...دخترم عاشق پارکه مخصوصا اینکه با پای برهنه تو شن ها بره ولی من و باباش زیاد وقت نداریم ببریمش و مریم نوشتی روزی دو بار می بردینش پارک منم از امروز سعی می کنم و لی حداقل روزی یکبار...راستی مریم جون پسرت چند سالشه؟؟ ........برای سیزده خرداد از دکتر خوشابی وقت دارم ولی مینا جون از داروها نتیجه نمی بینه. ...بچه ها به نظرتون چه کار کنم برام نظر بدین ممنون