درمان لکنت

مامان سیمین منم دقیقا مثل شمام و شرایط شمارو دارم

همش خودمو مقصر میدونم بچه شما خوب شد؟

لکنتوپسرمن کاملا خوبشد

چه خوب

چطور؟؟ 

تایپیک مثل کتاب رمان شده برام

آره تو گروه یه بار تربچه گفت یه بار هم خودتون 

به نظرتون دارو تاثیر داشته؟

به نظر شما چی دارو تاثیر داشته؟

والله لکنت پسرمن دوسالونیم طول کشید.شش ماه از اول لکنت میگذشت که مندارو رو شروع کردم شیش ماه هم از اغاز دارو میگذشت که لکنتش از اون حالت افتضاحی خارج شد.دقیقا یوسال دارو دادم بعدش قطع کردم خودسرانه.الان نمیدونم تاثیردارو بود که از حالت افتضاحی خارج شد یانه.ولی یکسال بعد قطع دارو پسرم خوبشد پس دارو تو خوبشدنش اثر ندلش اما نمیتونم بگم تو خارج شدنش از حالت افتضاحی اثرداشت یانه..  ولی من هیچ عوارضی ندیدم ازدارو

من چون دارو استفاده نکردم نمیتونم بگم خوب یا بد

البته کلا مخالف استفاده دارو بودم حداقل در مورد دختر خودم

تو تاپیک مطالب خوبی هست در مورد تکنیک های رفتاری و روانشناختی..به نظرم بهتر از دارو هست...

البته اگه اعتقاد داشته باشین دعا و ختم هم اثر داره..ما ختم یاسین برداشتیم اگه اشتباه نکنم.

مرسی عزیزم ازینکه میشنوم دختر شما خوب شده خیلی خیلی خوشحال شدم !!! حتما شرایط سخت الان مارو درک میکنیدو نگرانی هامونو ازینکه امیدواری دادید ممنون    

ممنون گلم

آره خدا ا شکر خوب شده و مشکلی نداره

بله تحمل مریضی فرزند برای هر مادری سخت و دردآوره..انشاالله بچه شما هم زود خوب میشه و از نگرانی درمیاین

زنده باشین و برقراررر

بازم مرسی  

شما گفتار درمانی هم انجام دادین؟؟

نه عزیزم 

فقط مشاور

توضیح دادم بالا

سلام گلم خوبی؟خوشحالم دختر شمام خوبشده.چه روزایی تو این تایپیک داشتیم...خداروشکر ختم به خیرشدو بچه هامون خوبشدن.

این تایپیک واقعا مایه امیدواریه برا مادرایی که بچشون لکنت داره.نگران نباشین یه روزم شماها میاینمیگین بچمون خوبشد مطمین باشین.

دختر نیوشا حان و پسر نیلی هم کاملا خوبشدن خداروشکر.

سلام عزیزم 

مرسی خدا را شکر خوبیم

منم خوشحالم بابت همه بچه ها..آره واقعا روزای سختی بود که خدا را شکر ختم به خیر شد...باورت میشه این چند روزه  بیشتر کامنتها را خوندم و گریه کردم با یادآوری اون روزهام با وجودی که چندین سال گذشته ...خدا را هزاران بار شکر

مطمئنم بچه هایی که الان مشکل دارن و مادراشون اینقدر تو عذاب و ناراحتین هم به زودی خوب میشن و میان خبر خوب شدنشون اینجا میذارن  

این متن را کپی کردم برای مامانای درگیر با مسئله لکنت که اطلاعات خوبی میده

سلام دوستان. من دیروز رفتم گفتار درمانی. خیلی از توصیه ها رو اینجا تو اون چند صفحه ای که خونده بودم ، می دونستم. اما در واقع برام یه جمع آوری شد و بعضی سوالام رو پرسیدم. علی تو ماشین خوابیده بود و تو مطب بیدارش کردیم. سر ساعت ویزیت شدیم و این خیلی خوب بود. علی اصلا یک کلمه هم صحبت تکرد ولی من به دکتر گفتم که اول روی خ بعد ک بعد اول هر جمله و بعد اول هر کلمه گیر می کنه و یه روز بهتره یه روز بدتر...و اما برداشتی که من از گفته ها و توصیه های دکتر داشتم رو می خوام بگم که هم خودم فراموش نکنم و بیام مرور کنم و هم شاید به درد کسی بخوره:

اول از همه دکتر راجع به این مشکل صحبت کرد که در واقع اختلال نیست بلکه عدم مهارت هست. و در فاصله بین زبان و گفتار اتفاق می افته و خیلی شایع هست. فاصله بین زبان و گفتار بیشتر در این سن نشان می دهد. مثل یادگیری زبان انگلیسی که طرف بلده خوب بخونه و خوب بشنوه اما وقتی مهارتش کم باشه نمی تونه خوب صحبت کنه. پس این مهارت رو باید در بچه ایجاد و تقویت کرد. دلیلش هم می تونه ارثی یا هر چیز دیگه ای باشه ولی لزوما ترس نیست. ترس این عدم مهارت رو نشون می ده و شاید تشدیدش کنه ولی دلیل اصلی نیست. بیشتر بچه هایی که ضریب هوشی بالاتری دارن دچار این مشکل می شن و بیشتر هم پسرا. 80درصد موارد بعد از گذشت زمان و مراعات موارد زیر خوب می شن. 20درصد هم یا مشکل ارثی دارن یا این موارد رو خوب رعایت نکردن.

* به رو بچه نباید بیاریم. نگرانی و اظطراب رو باید از خودمون و به دنبال اون از بچه دور کنیم و بهش آرامش بدیم. بچه نباید با استرس و آشفتگی باشه. اگه به روی بچه آوردیم آرامشش کم می شه و اظطراب می گیره.

* در این زمینه تشویق و تنبیه هر دو بد است. نباید بچه رو به خاطر اینکه نمی تونه صاف صحبت کنه تنبیه کرد و اخم کرد و ... و همچنین نباید وقتی درست صحبت می کنه تشویق کرد. تشویق و تنبیه برای مواردی هست که فرد توانایی انجام کاری داشته باشه اما انگیزه ای برای انجام کار نداشته باشه.

من خودم وقتی علی خوب صحبت می کرد لبخند می زدم و تشویقش می کردم اما فهمیدم اشتباه بوده و به توصیه دکتر برای اینکه با من صحبت می کنه و ارتباط برقرار می کنه باید تشویقش کنم نه برای خوب حرف زدن.

* ارتباطش با هم سن و سالان زیاد باشه تا با بازی کردن و ازتباط برقرار کردن اعتماد به نفسش بالا بره. کلا خوبه تو جمع باشه حتی جمع بزرگسالان به شرطی که آرامش داشته باشه تو اون جمع.

* اگر مشکلی در شیوه تربیتی داره نباید به خاطر این مشکل ازش چشم پوید. چون دوره درمان طولانی هست و برای بچه بعدا مشکل ساز می شه. حالا یه موقع بچه تب داره یه کارایی می کنه مثل پرت کردن لیوان آبمیوه ما خیلی تنبیه نمی کنیم به خاطر اینکه حالش بده اما دوره درمان تب زوده و بعد از درمانش دوباره رفتار درست از بچه سر می زنه و شیوه های تربیتی به کار گرفته می شه و رفتار اشتباه براش نهادینه نشده .

* گفتار بچه ها رو نباید کامل کرد. این بچه رو عصبی می کنه. چون مثلا وقتی می گه یخ یخ یخ ....(یخچال)خودش کلمه یخچال رو می دونه اما داره تلاش می کنه بگه ولی اگه کمکش کنیم عصبی می شه و تلاشش بی نتیجه نشون داده می شه براش.ولی گاهی مثلا خود ما کلمه ای رو فراموش می کنیم. اگه کسی کمک کنه نه تنها ناراحت نمی شیم شاید خوشحال هم بشیم.اما بچه اون کلمه رو یادش هست و بلده فقط نمی تونه بگه.

* بهترین کار این هست که خودمان آهسته صحبت کنیم. بچه ها از پدر و مادر تقلید می کنن. مثلا اگه پدر و مادر سیب قاچ کنن با دست بخورن بچه هم با دست می خوره اگه با چنگال بخورن بچه هم یاد می گیره با چنگال بخوره. در مورد صحبت کردن هم همینه.وقتی سرعت گفتار گم می شه هم کلمات مناسبتری انتخاب می شن و هم اینکه مخاطب بهتر می فهمه (مثال روحانیون که رو منبر می رن و آهسته صحبت می کنن رو زد)

* نکته آخر اینکه خزانه لغات بچه رو باید زیاد کرد. در قالب داستان. بچه ها بر خلاف ما از داستان های تکراری لذت می برن. باید یه داستان رو که چند بار براش تعریف می کنیم هر دفعه با کلمات مختلفی جریان رو براش تعریف کنیم تا دایره لغاتش بیشتر بشه.

و اما سوالاتی که جواب داد:

در مورد بچه دوم گفت ممکن است به خاطر تقلید بچه دوم هم با لکنت صحبت کنه ولی این تقلید دوامی نداره. افرادی که با بچه دوم سر و کار دارن یکی لکنت داره، بقیه که ندارن. اگر فاصله سنی کم باشه دومی از اولی بیشتر تاثیر می گیره. چون فاصله زبان و گفتار هر دو بچه به هم نزدیک می شه. اگه رابطه بین دو بچه خیلی شدید باشه این اثر پذیری بیشتره.

ترس موقع برف بازی علی عامل آشکار سازی بوده نه عامل ایجاد و نباید گذاشت بچه بترسه. مثل سرماخوردگی که سرما عامل اصلی نیست ولی بدترش می کنه، این هم همینطور.

بچه چون دیر صحبت کرده دیر هم لکنت گرفته و از اول بوده اما چون یه کلمه دو کلمه صحبت می کرده متوجه نشدم. اما الان که یه جمله طولانی داره می گه بیشتر خودش رو نشون می ده.

گفت نیازی به دوباره بردن علی نیست و ممکنه تا یه سال دوره درمان طول بکشه. اگه خدای ناکرده زبونم لال اون موقع خوب نشد، دوباره ببریمش. گفت نیازی به روش های درمانی دیگه هم نیست.

به گفته دکتر این توصیه ها رو باید به اطرافیان هم بدیم تا مراعات کنن اگه همشون بکنن!!!

دوستان راستی  از دکتر پرسیدم که وقتی پسرم با بچه های دیگه بازی می کنه و تو کلمات گیر می کنه اگه بچه ها مسخره اش کنن یا هولش کنن که زود جمله ات رو بگو، چقد رو بچه تاثیر داره؟ گفت بچه با هم سن و سالای خودش بهتر کنار می یاد و بستگی به اعتماد به نفسش از این موضوع رد می شه. هر چی اعتماد به نفسش بالاتر باشه این تمسخر بچه ها براس بی اهمیت تر می شه. اما اگه یه بزرگتر مسخره اش کنه برای بچه گرون تموم می شه و اثرش خیلی بیشتره و بچه رو ممکنه مضطرب کنه.