غرق گنه نااميد مشو زدرگاه ما
كه عفو كردن بود در همه دم كار ما
توبه شكستى بيا هرآنچه هستى بيا
اميدوارى بجوى زنام غفّار ما
بنده شرمنده تو، خالق بخشنده من
بيا بهشتت دهم مرو تو در نار ما
در دل شب خيز و ريز قطره اشكى ز چشم
كه دوست دارم كند گريه گنهكار ما
خواهم اگر بگذرم ز جمله عاصيان
كيست كه چون و چرا، كند زكردار ما
عزیزم از مهربونی خدا ناامید نشو هزاربارم گناه کرده باشی خدا ستارالعیوب و مهربونه و بنده ش رو دوست داره همینکه پشیمونی و به گناهات فکر میکنی یعنی خدا هنوز دوستت داره وگرنه اگه به حال خودت رهات میکرد الان از چیزی احساس گناه نمیکردی