چه خوش گفت فردوسی پاکزاد
که رحمت برآن تربت پاک باد
میازار موری که دانه کش است
که جان دارد و جان شیرین خوش است
مزن بر سر ناتوان دست زور
که روزی درافتی به پایش چو مور
گرفتم ز تو ناتوان تر بسی است
توانا تر از تو هم آخر کسی است
خدا را بر آن بنده بخشایش است
که خلق از وجودش در آسایش است
اونایی ک اسمشون فارسی هست رو نمیتونم تگ کنم☹️
فقط مرضی تگ میشه😐✌️
عههههه عرض کنم خدمتت ک میمون رو اولین نفر من اینجا مُد کردم 😆😎
دیگ من نبودم بقیه ازش استفاده میکردن😃
از محبوبیت من و کلاماتم سواستفاده میکردن😆😆😆✌️
دخترک ، کنج اتاق مچاله شده و در جنگ بین صلح و منطق و سر آغاز افکار پوچ و تو خالی دور ....
حول محورِ مرگ نَشعت گرفت...
همینجآ بویی به مَشآم میرسد؟!
بویِ گند خآطِرآتِ کپک زده یِ متِبرک از هر دیوارٌ از هر گوشه اتآق...
جم آوری تکیه هآیِ کرم زده یِ دٌختری از هر گوشه و شکست منطق در این میان.
بدرودی آگاهانه از سیاهیِ غوطه ور در مرداب حماقت و سرآغاز اِنهِدآم لجنزآری بنآم زندگی...
عجیب دلَش رفتن میخوآهَد.یه جآیِ نسبتاً دور!؟
دلش میخوآهَد بیخیالِ همه وابستگی هآ شودٌ برود جآیی که برآیِ خودش بآشد.
دوست دآشت دچارِ سکته یِ حسی شود...
دوست دآشت به جآیی برود تآ برآیِ سآعتی،برایِ دقیقه ای یا حتی برآیِ ثآنیه ای درک شود!
دوست دآشت به جآیی برود تآ برآیِ دلش مآدری کند؟
در آغوشش بگیردٌ دست نوآزِشی به سرو رویَش بکشدٌ بگویید:
جآنه دلم، غصه نخور! تمآم میشود.
جآنه دلم بی تآب نشو روزهآی بی حوصلگی ات تمآم میشود...
دوست دآشت چَنگ بزند به بغض هآیِ تَلمبآر شده در گلویَش که زیآدی. خَش می انداختند به صدآیِ ظریفِ دخترانه اش...اما همه اینها رویآیی بیش نبود!!
و این همآن دخترک خشکٌ بداخلاقیست که هیچکس دوستش ندآرَد((:
این همآنست.....
از یه جایی به بعد
ادم دیگه حالش خوب نمیشه
فقط یه زمانایی یادش میره
حالش چقدر بد بوده
و دوباره یکدفعه
یادش میاد .....😔
سرنوشت را
باید از سر نوشت
شاید اینبار
کمی بهتر نوشت
عاشقی را
غرق در باور نوشت
غصه هارا
قصه ای دیگر نوشت
از کجا این باور امد که گفت؛؛؛
گر رود سر
برنگردد سرنوشت💔
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
4 ثانیه پیش
4 ثانیه پیش
6 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز