به نظر من یه بخشش به تلاش بر میگرده ولی بخش بزرگترش به برنامه بستگی داره مثلا یگی از ۱۵ سالگی یا حتی زودتر این اگاهی و شعور و پیدا میکنه که باید واسه آیندش تلاش کنه و خب شروع میکنه و بدون دغدغه تلاش میکنه و نتیجه هم میگیره ولی یکی دیگه مثلا دبیرستان و تموم میکنه تازه یادش میفته باید تلاش کنه
خب مسلما پشت کنکور موندن و بالا رفتن سن و فکر اینکه از دوستات جا موندی باعث میشه هر چقدم تلاش کنی
تلاش هات اون بازدهی لازم و نداشته باشه
به نظر من که تفاوت در اینه
و اصلا اینکه دیگران انگ خوب تلاش نکردن یا کند ذهن بودن به آدم میزنن و قبول ندارم