متاسفانه بسیاری از افراد نمیدانند رک بودن چیست و چطور باید از آن استفاده کنند. بسیاری از افراد بیادبی، گستاخی و بیشعوری را با رک بودن اشتباه میگیرند. وقتی کسی از شما نظرخواهی میکند و شما با توجه به خیرخواهی، خیلی با صراحت انتقاد میکنید، به آن رک بودن میگویند.
در رک گویی و صراحت چیزی به نام جملات بیادبی و رکیک گویی وجود ندارد. نقد باید منصفانه و مبتنی بر ادب و شعور باشد. وقتی بدون هیچ دلیلی از دیگران ایراد میگیرید، دیگر به آن رک بودن نمیگویند.
برای مثال اینکه شما به همکار خود بگویید قدش خیلی کوتاه یا دماغش بزرگ است، رک گویی نیست. بلکه وارد حیطه بیادبی میشود.
ببین عزیزم اینکه ادم توی عصبانیت یا دلخوری بی هیچ ملاحظه ای هرچی به ذهنش رسید رو به زبونش بیاره رک گویی نیست،متانت و خانومی و حتی سکوت یه جاهایی خیلی کوبنده تر و کاربردی تره،البته من نمیگم از حقت دفاع نکنی ولی رعایت ادب و نزاکت و اینکه چه حرفی رو چه وقت بزنیم خیلی مهمه،به نظرم اون دوستی که میگه من رکم و جرواجر میکنم ،این حرفش،نشان از بی ملاحظه بودنشه،وگرنه ادم رک و در عین حال مودب و محترم سعی میکنه در نهایت ادب و وقار حرفش رو منطقی و معقول بزنه