عزیزم شما بچه کوچیک داری، بخاطر اونم که شده باید به زندگی عادی برگردی
همه میریم پیششون، ده بیست سال فرق داره و تهش یکیه
من داغ بردار جون و خوبم رو کشیدم ۳۱ سالمه توی این سن داغون شدم اما الان یکم بهترم از خدا میخوام که آروم بشی عزیزم هیچ وقت فراموش نمیشه این چیزیه که واسه همه پیش میاد خودت باید به خودت کمک کنی وگرنه هیچ کس به فکر کسی نیست و نمیتونن کمکت کنن سعی که امید به زندگی داشته باشی و سعی کنی یه کارایی کنی که روحیت عوض بشه
قوی باش
لازم نیست چیزی بگی
دنیا انقدر بالاپایین و سختی داره که گناه داره طفل معصوم از الان غم و غصه ببینه
برای خواهر و مادرت خیرات بده، باهاشون صحبت کن، قبول کن که رفتن و تمام
اگه مریض بشی خدایی نکرده پس فردا خودت عذاب میکشی و بچه ات
چه جوری قبول کنم مگه میشه اخه چ جوری ادامه بدم ب زندگیم با نبودش اخه میگم کاش بیشتر بهش میرسیدم کاش زودتر میرفتم دیدنش روزیکه میخاستم برم رفتم بهشت بقیع چرا خدا مهلت نداد یکی دو هفته بود ندیده بودمش از بس درگیر زندگی دختر و شوهر و مشکلات خودم بودم حالا من موندم افسوس و حسرت دیگه نمیخام هیچی از این دنیای لعنتی
داداشت چند سالش بود؟ خدا رحمتش کنه من دلم میخاد این روزا خواب باشه برگردم ب ده روز قبل.. هنوز بعد از یکسال و نیم تازه داشتم فوت مامانم و قبول میکردم حالا با این داغ چ کنم بوی مامانم و میداد وواای خدا خییلی مهربون بود سنگ صبورم انگار اون بزرگتر از من بود خدا چ جوری دلت اومد
داداش نازم ۲۷ سالش بود بمیرم برای دلت خواهر که میدونم چی کشیدی. به بچت نگاه کن و امیدوار باش به زندگی دلخوشیت اون بشه از لحظه ای که تاپیکت رو دیدم همش دارم گریه میکنم چون داغ عزیز خیلیییی سخته تا کسی نکشیده باشه نمیتونه بفهمه
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
