سلام دوست عزیز
این سرنوشت و مقصدِ نهاییِ همه ما انسانهاست و بالاخره هممون یه روزی این جسم و جهانِ مادی رو ترک می کنیم و به وطنِ اصلیمون و ملکوتِ الهی برمیگردیم. و مرگ هم پُلی هست برای گذر از این دنیا و تولد در جهانِ دیگه
ما همه در این دنیا مسافریم و در نهایت همگی به جایی بر می گردیم که از اونجا اومدیم. فقط تفاوت در مدتِ اقامت هست، بعضی یک ساعت بعضی چندین سال.
مرگ، یک فاجعه نیست.
مشگل در نگرشِ ما به مرگ هست که مرگِ عزیزانمون رو فاجعه و بلا می دونیم. درسته دلتنگی وجود داره، جای خالیشون آزار دهنده هست ولی اونا که فانی نشدن، بلکه به آغوش خدای مهربون برگشتن.
انشاءالله که مادرِ عزیزتون به حقِ این شبهای محرم، شفا پیدا کنن و لباسِ سلامتی و عافیت بپوشن و عملشون موفقیت آمیز باشه. 🙏🙏🙏
ولی در کل راضی باشید به رضای خدا و این استرس و اضطراب رو به ایشون انتقال ندین.
با خوندنِ تجربه های نزدیک به مرگ، کلا دید و نگرشتون نسبت به زندگی و مرگ عوض میشه.
مرگ مثلِ رفتنِ یک دختر از منزلِ پدر به منزلِ همسرش هست. اونجا هم زندگی ادامه داره، عشق هست، اسباب و وسایل و رفاه هست ولی در عینِ حال دلتنگی و دوری و فاصله هم هست.
این مثال خیلی خیلی کم و ناچیر بود فقط خواستم کمی برات ملموس باشه.