من مادر دوبچه دبستانی هستم.
توی زندگیم خیلی خیلی احساس تنهایی دارم. نه خواهر دارم و نه دوست. شما چیکار میکنید احساس تنهایی و افسردگی نکنید؟
بیا بغلم مادرجون احساس تنهایی نکن
منم خواهر و دوست ندارم ولی از وقتی بچه دار شدم دیگه وقت سرخاروندن ندارم تا حس تنهایی هم داشته باشم ! فقط دلم میخاد بخوابم یا برم تو گوشی !
با هیچ کس هم هیچ رفت و آمدی نداریم.
یعنی رفت و آمدهامون کاملا صفره. نه با خانوادهدخودم، نه با خانواده همسرم.
خب من بچه هام از آب و گل دراومدن و دیگه مثل زمان کودکی نیازی نیست مرتب و تمام وقت در اختیارشان باشم.
احساس میکنم تو زندگی وقتی واسه خودم نگذاشتم. یا اصلا خودم رو دوست نداشتم.گاهی دلم یک درد و دل ساده میخواد، اما اونممیسر نمیشه
فکر میکنی.
اولش خوب به نظر میاد، اما بعد از چند سال از این بی رفت و آمدی واقعا خسته میشی. اینکه سال به سال هیچ جا نری، کسی را نبینی.
یا حتی با یکی پای تلفن یا تو موبایل حرف نزنی. سکوت مطلق.
بعد از یه مدت از لحاظ روحی آدم بیمار میشه.
تنهایی ادمو فقط خدا پر میکنه
کیه که هرچی بهش بگی با لبخند نگات کنه
هرچی حرف بزنی خسته نشه گوش بده
رازاتو برملا نکنه آبروتو نبره به خاطر اشتباهات مسخرت نکنه و هر لحظه بخوایش و صداش کنی بی منت کنارت باشه و هر خطایی کنی ببخشه و ندیده بگیره
بهترین رفیقه اگه رفیق بخوای و رفاقت بلد باشی
یا# رفیق من لا رفیق له
همه چیز درد و دل کردن نیست. گاهی یه صحبت ساده، یه احوالپرسی، یه خندیدن با هم، یا حتی در مورد روزمرگی حرف زدن میتونه حال آدم رو خوب کنه و حس زندگی به آدم بده. چیزای ساده ای که در حسرتشون هستم.
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
