بِسمِ الله الرَّحمن الرَّحیم
عرض ادب و احترام؛
نگارا! وقت آن آمد که دل با مهر پیوندی؛
که ما را بیش از این طاقت نماندهست آرزومندی...
همه آرام گرفتند و شب از نیمه گذشت!
وآنچه در خواب نشد چشمِ من و پروین است...
گفتی بگو در چه خیالی و حال چیست
ما را خیال تـوست تورا در خیال چیست
#هلالی_جغتایی
به سراپای تو ای سرو سهی قامتِ من
کز تو فارغ سرِ مویی به سراپایم نیست
تو تماشاگه خلقی و من از باده یِ شوق؛
مستم آنگونه که یارای تماشایم نیست...
هر کس که تو را شناخت جان را چه کند؛
فرزند و عیال و خانمان را چه کند...
دیوانه کنی هر دو جهانش بخشی؛
دیوانه یِ تو هر دو جهان را چه کند...
الهی! اگر تو مرا به جرمِ من بگیری، من تو را به کَرمِ تو بگیرم، و کَرمِ تو از جُرم من بیش است...
وَه که جدا نمیشود نقشِ تو از خیال من؛
تا چه شود به عاقبت در طلبِ تو حال من...
شب تا به سحر پرسه در این کوی و حوالی؛
در فکر توام من؛ تو بگو در چه خیالی...؟
به خوابِ دوش چنان دیدمی که زُلفینش؛
گرفته بودم و دستم هنوز غالیهبوست...
میانِ ما و شما عهد در ازل رفتهست؛
هزار سال برآید؛ همان نخستینی!
🌹ای صبا با توچه گفتند که خاموش شدی
چه شرابی به تو دادند که مدهوش شدی
تو که آتشکده عشق و محبت بودی
چه بلا رفت که خاکستر خاموش شدی
به چه دستی زدی آن ساز شبانگاهی را
که خود از رقت آن بیخود و بی هوش شدی
تو به صد نغمه زبان بودی و دلها همه گوش
چه شنفتی که زبان بستی و خود گوش شدی
خلق را گر چه وفا نیست و لیکن گل من
نه گمان دار که رفتی و فراموش شدی🌹
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
