چند ماهه شبا حالم بد میشه سرم پر میشه از افکار منفی دیوونه کننده گریم میگیره گاهی به اینکه خودمو بکشم فکر میکنم.تا ۳ یا ۴ بیدارم بعد خوابم میبره.صبح که بیدار میشم حالم خوبه و نمیفهمم حال خراب شب قبل برا چی بوده.
دور بودن از خانواده خیلی سخته
نمیدونم والا...نمیخواد خونوادمو ببینه برادرامو...والا با اونا مشکلی نداره در حد سلام و علیکه اونام کاریش ندارند ولی...هر هفته عذابم امروز انقدر دیر رفتیم که همه جمع کرده بودند هوا تاریک شده بود کلی دلم گرفته..الانم میگه دیگه پنج شنبه ها نریم دوشنبه ها بریم...اعصابم خورده تنها دلخوشیم اینه برم سر قبر مادرم که اونم میخواد بگیره
تو فکر عشقمم که رفته استانبول دلم از الان براش تنگ شده
من شهر غریب نیستم تا خونه مامانم یک ربع بیشتر راه نیست یه خواهر مطلقه تو خونه بابام دارم جرات ندارم برم خونه بابام دعوا راه میندازه جیغ میزنه میگه برو بیرون اینجا مال منه بیخود میکنی میای سر سفره مون فقط اونجا میخوره نمیخوابه با ۴۰ سال سنش مامانم از پشتشه فقط با بابام تلفنی صحبت میکنم از صبح تا شب تو خونه ام کارآمو میکنم
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
