آنقدر نیشت زهرآگین است که هیچ پادزهری برای آن نمی یابم.
آنقدر گفتی که رنجیدم .
آنقدر در تنهایی خود اشک ریختم تا چشمه اشکم خشکید.
فعلا صبر. صبر صبر.
ولی بدان که اگر کاسه صبرم هم لبریز شود آنقدر بی صدا میروم که تا قله قاف را هم بگردی نتوانی پیدایم کنی.
بدان کسی که حرف نمی زد و صبوری میکند از حماقتش نیست از نجابتش است.
