من از تمامِ جان و جهان
و زمین و عشق
کُنجی میانِ بازویِ جانانم آرزوست...
در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن
من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم میرود
چو چپ راست کرد و خم آورد راست
خروش از خم چرچ چاچی بخواست
فردوسی
یه زمانی چقدر این بیت ورد زبون مون بود ب خاطر واج آرایی ش😅😅
دل من؛
تنگ و هوایی نگاهت شده است....
گرچه یاران فارغند از یاد من
از من ایشان را هزاران یاد باد ...!
یا رب
مباد کَز پا، جانان من بیُفتد
درد و بلای او کاش بر جان من بیُفتد
من چون زِ پا بیُفتم، درمان دردِ من اوست
درد آن بُوَد که از پا،
درمانِ من
بیُفتد...
بسي گفتند دل از عشق برگیر
که نیرنگ است
و افسون است
و جادوست!
ولي ما دل به او بستیم و دیدیم
که او زهر است؛
اما نوشداروست...
اشك من رنگ شفق يافت ز بي مهري يار
طالع بي شفقت بين كه در اين كار چه كرد
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
3 دقیقه پیش
4 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز