ببین یه چیزی بهت بگم اخر حرفمه.
من مادرم با ۳۵ سال سن با ۲ تا بچه که راهنمایی و دبیرستان بودیم، جدا شد، پدر مادر داشت، اما خب، فرقی برای اوضاعش نمیکرد چون اصصصصلا پشتش نیستن.انگار که ندارتشون.
ولی مادرم جدا شد دستاشو ب سمت کسی دراز نکرد.پدر مادرش حتی برادرش بجای کمک فقط زخم زبون زدن. داییم یبار گف دخترت بچه طلاقه ادم حسابی نمیگیرتش. الان شوهر کردم همون داییم هرررررماه داره پول قرض میکنه از شوهر من.اگ شوهر من نبود الان بازنو بچش باید تو کارتون میخابیدن.
پدر مادرش بجا اینکه دلشون بسوزه گفتن کار کن خرج شکم خودتو بچه هاتو بده.
وقتی ۱۰ شب از سر کار میرسید خسته کوفته زنگ میزد که حال پدرمادرشو بپرسه اونا میفهمیدن تا ۱۰ کار بود بجا اینکه دلشون بسوزه خیالشون راحت نیشد.الان الانه هم میترسن یوقت دیگه نتونه کار کنه بره نون خور خونشون شه.
مادرم منو ۳ ساله شوهر داده هنوز داره کار میکنه.
ببخش سرتو درد اوردم.
خلاصه که ادم اگ بخاد میتونه روی پای خودش وایسه.خاهرانه بهت بگم، عرضه از خودت نشون بده. دست دست کردنو نشیتن و نا توان موندن کاری از پیش نمیبره.
تو که حالا بچه نداری خییییلی راحت تر از مادر من میتونی جدا شی رو پای خودت باشی.
فقط بحث بحثه اراده و عرضه ست.
ایشالا که هرچی دلت میخواد همون شه ابجی گلم