سلام عزیزم من چندتا از تاپيک هات رو خوندم و بعضی از دوستان راهنمایی های خوبی بهتون کرده بودن
اول که شما شیطونک نیستی و یه فرشته ای. یه مامان مهربون که به خاطر بچه هاش داره یه زندگی سخت رو میگذرونه ولی اینو بدون که هرکسی سختی هایی تو زندگیش داره و شما تنها نیستید ایشالا که خدا بهت صبر و آرامش بده
همیشه بهترین راه سازش هست و حل کردن مشکلات البته به تنهایی خیلی سخته بهتره از شوهرت کمک بگیری اگه به خاطر بچه هات برگشتی و شوهرت هم دوباره تو رو خواسته یعنی هنوز علاقه ای بینتون هست پس بهتره باهم تلاش کنید
تو رو خدا بهترین تصمیم هارو بگیر پیش یه مشاور خبره برو شما تحصیل کرده ای بهتره مطالعه هاتو بیشتر کنی اول از خودت شروع کن ایشالا همه چیز درست میشه
اگه تلاش نکنی به مرور افسرده میشی و اون موقع دیگه علاقه ای به همسرت نداری و حوصله ای واسه تربیت بچهها برات نمیمونه که بخوای بخاطرشون فداکاری کنی و ادامه زندگی بدی و اونموقع جز طلاق هیچ راهی نداری
به خودت بیا. واسه آرامش خودت و خانواده ات مخصوصاً شوهرت تلاش کن، چون مردها تو رابطه با یه خانم فقط دنبال آرامش اند اگه نمیخوای کسی جاتو بگیره پس خودت به وظیفه ات عمل کن ایشالا که شوهرت هم از تو یاد بگیره و عشق و مهربونی رو پیشه زندگی با تو کنه