من همیشه سفره رومیاوردم که یع روزمامانم بهم گفت:
لیواناروبیار.بشقاباروبزار.
منم حرصم گرفت،گفتم:دونه دونه نگو
گفت:نه.آخه یادت میره
منم گفتم:نه حواسم هست
ازاون روزدونه دونه میگه،منم حرصم میگیره وسفره رونمیندازم بعدمیگه:اصلاکاری نیستی.ازدخترای مردم یادبگیر
قلبم داره تیرمیکشه.
واسه چی انقدربااعصاب من بازی میکنه؟
چقدر لوسی
کارمامانا همینه
جدی نگیر حالا بالاخره مادره
حساس نباش بعدها یادش بخیر میگی و حسرتشو میکشی
بچه جان مادرته
نوجوان همین هس
ولی زیادی حساسی تو چن سالته
شوهر کنی .یاد این روزا میفتی میخندی
اه مامن توهم که مثل مامان منه
مامن من تازه مبگفت برو همیایه صدا بزن بیاد سفره بندازه یا جمع کنه
یاد اون روزا افتادم اه چقدر بدم میومد از این کارش
عزیزم چقدر حساسی. همه کار رو خودت بکن فردا خونه شوهرت بهت فشار نیاد. آخه اینقدر کار و اینقدر حرف که دیگه درد نداره!!
