چرا جهاز آنچنانی؟!!!

به نظرتون چرا خانواده ی دختری که پسری به خواستگاریش اومده که شغل مطمئنی نداره و قراردادی کار می کنه و توان اجاره ی یه خونه رو هم به سختی داره، چه برسه به خریدن خونه، حاضرن خودشون رو به آب و آتیش بزنن که جهاز دخترشون کم و کسری نداشته باشه؟

مگه در قبال این دختر خونه بخت فرستادن، چقدر مشارکت و همدلی مالی دیدن که اینطوری به لحاظ اقتصادی برای تشکیل یه زندگی دارن هزینه می کنن؟!!

شاید بگین اونایی که خانواده اشون یا خودشون نمی توونن برای دختر جهاز آنچنانی تهیه کنن، از حسادت میگن!

گیرم حرف شما منطقی، این میون همه خانواده ها که توان اقتصادی بالا ندارن یا حاضر نیستن سقف خونه بالاسرشون خراب بشه که یه زندگی دیگه ساخته بشه، اونا چه گناهی کردن که گرفتار این آداب و رسوم عرفی و اجتماعی و پیامدهاش شدن؟

تا حالا به این فکر کردین وقتی یه دختر 24 ساله ی شاغل درس خوونده، با جهاز چند صدمیلیونی از بهترین برندهای موجود در بازار عروس یه خونه ی مستاجری با شغل قراردادی همسری بدون حمایت خانواده میشه، چه فشاری به سایر دختران جامعه وارد می کنه و چقدر سطح توقع پسران رو برای ازدواج بالا می بره..........

تا حالا به این فکر کردین که وقتی پسری تووی سن سی و چند سال می توونه با کمترین تلاشی، دختری حول و حوش 24 سال رو به راحتی به عقد خودش در بیاره، در خواستگاری کردن از یه دختر سن بالا چه سطح  توقعاتی رو داره؟

جدای از این حرف ها، اگر خدایی نکرده بعد این همه هزینه ی اقتصادی و عاطفی، زندگی دختری به بن بست طلاق رسید، آیا خانواده اش توان تکرار این هزینه رو برای تکرار روند خوشبخت شدن دوباره اش با ازدواج مجدد دارن؟!!!

به نظرتون چرا خانواده ی دختری که پسری به خواستگاریش اومده که شغل مطمئنی نداره و قراردادی کار می کنه و توان اجاره ی یه خونه رو هم به سختی داره، چه برسه به خریدن خونه، حاضرن خودشون رو به آب و آتیش بزنن که جهاز دخترشون کم و کسری نداشته باشه؟

مگه در قبال این دختر خونه بخت فرستادن، چقدر مشارکت و همدلی مالی دیدن که اینطوری به لحاظ اقتصادی برای تشکیل یه زندگی دارن هزینه می کنن؟!!

شاید بگین اونایی که خانواده اشون یا خودشون نمی توونن برای دختر جهاز آنچنانی تهیه کنن، از حسادت میگن!

گیرم حرف شما منطقی، این میون همه خانواده ها که توان اقتصادی بالا ندارن یا حاضر نیستن سقف خونه بالاسرشون خراب بشه که یه زندگی دیگه ساخته بشه، اونا چه گناهی کردن که گرفتار این آداب و رسوم عرفی و اجتماعی و پیامدهاش شدن؟

تا حالا به این فکر کردین وقتی یه دختر 24 ساله ی شاغل درس خوونده، با جهاز چند صدمیلیونی از بهترین برندهای موجود در بازار عروس یه خونه ی مستاجری با شغل قراردادی همسری بدون حمایت خانواده میشه، چه فشاری به سایر دختران جامعه وارد می کنه و چقدر سطح توقع پسران رو برای ازدواج بالا می بره..........

تا حالا به این فکر کردین که وقتی پسری تووی سن سی و چند سال می توونه با کمترین تلاشی، دختری حول و حوش 24 سال رو به راحتی به عقد خودش در بیاره، در خواستگاری کردن از یه دختر سن بالا چه سطح  توقعاتی رو داره؟

جدای از این حرف ها، اگر خدایی نکرده بعد این همه هزینه ی اقتصادی و عاطفی، زندگی دختری به بن بست طلاق رسید، آیا خانواده اش توان تکرار این هزینه رو برای تکرار روند خوشبخت شدن دوباره اش با ازدواج مجدد دارن؟!!!