دلتنگی که می آید در نمیزند . نگاهم را از پشت پنجره به بیرون میدوزم .همه جا سفید شده . انگار آسمان بر سر شهر کفن انداخته. برف و سرما!
گوشهایم پراست از سرب داغ صداهایی که مرا با خود به گذشته میبرند .
خدایا چه حکمتیست که روزهای جمعه انقد دلتنگ میشوم .
پناه میبرم به گلهای سرخ گوشه سجاده ام .
امشب میخواهم غم خود را به خدا بگویم . تنها کس بی کسیهایم .
دلتنگم . دلتنگتر از دلتنگی.
😑😑😑😑😑😑😑😑
