اینو جدی میگم
همش سره چیزای کوچیک با عشقم بحث میکنم یا الکی بهش گیر میدم البته دست خودم نیست نمیدونم چرا اینکارارو میکنم یا اون لحظه چی به فکرم میرسه که اون کارارو میکنم. خصوصا که ما تازه بعد این همه سختی بهم رسیدیم
اون با این حال تحمل میکنه توضیح میده همش قربون صدقم میره بهم توجه میکنه
اما من میام گیر میدم به یه چیز الکی نمیدونم چرا اینطوری شدم چون خیلی دوسش دارم انگار زیادی روش حساسم... با اینکه ظهر یکم دلخور شدیم از هم دیگه زنگ زد بهم نیم ساعت پشت تلفن کلی بهم حرف که فقط بهم ثابت کنه دوستم داره واقعا با حرفایی که زد فقط بغض کردمو و لال شدم خیلی از خودم خجالت کشیدم بابت رفتارامو زدم زیر گریه... ازش معذرت خواهی کردم...کاش بتونم لایق این همه محبتش باشم. واقعا دارم با بچه بازیام بهترین روزامو خراب میکنم روزایی که بخاطرش دو سال خون دل خوردم و صبر کردم حالا که به ارزوم رسیدم دارم با یه سری رفتارای بچگونه خرابش میکنم به قول خودش بعد این همه وقت بهم رسیدیم چرا با بحثای بیخودی این روزا رو خرابش کنیم واقعا خیلی شرمنده خودم شدم هنوزم نمیدونم این ادم جواب کدوم کار خوب منه که خدا وارد زندگیم کردش خانومای عاقل و با تجربه یکم نصیحتم کنین بلکه آدم بشم از شما یه چیزی یاد بگیرم. واقعا از خودم بدم میاد
