ببین ما شرایط امتیازی مهاجرت هر کدام به تنهایی داشتیم منتها من اصلا تحمل دوری نداشتم همسرم به عنوان نفر اصلی اقدام کرد وقتی دیدم خیلی جدی شد گفتم اصلا نمی تونم
اگر روحیه مستقل داری خیلی عالیه که برید
یک ساله سر این تصمیم زندگیمون مثل برزخه
رو هواست
هرکاری میخوایم بکنیم میگیم معلوم نیست هستیم یا میریم
من ده ساله كه همسرم حرف رفتن ميزد و من جدي نميگرفتم
اما پارسال كمي مردد بودم حتي همسرم پذيرش گرفت از ىه دانشگاه عالي ولي سفارتو ريجكت شديم و من ته دلم زياد ناراحت نبودم و حتي گاهي ميگفتم بهتر!
ولي چند ماهه كه وااااقعا از ته قلبم دوس دارم بريم
بعد رفتن گفتنش اسونه
برا همين اسكيل وركر كانادا ايلتس دارين؟ سابقه ي كاري عالي دارين؟
تازه همه ي شرايطت اكي باشه و فرضا مصاحبه ي سفارت هم به خير بگذره حددداقل دوسال طول ميكشه تو اين دوسال ديگه ذهنت قشنگ اماده رفتن ميشه و كامل ميپذيري
دوتا از دوستام يكيشون پنج سال يكيشون شيش سال بررسي پروندشون برا كبك طول كشيد تازه دوسالم قبلترش شروع كرده بودن فرانسه خونده بودن يعني هفت هشت سالي درگير بودن
من فقط فکر اینو میکنم چطوری باهاشون حرف بزنم الان میرم اردبیل با مکافات منظورمو می رسانم بعد به زبان بیگانه چطور؟؟
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
41 ثانیه پیش
41 ثانیه پیش
42 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
