ختنه نوزادم

مهم نیست زیاد چون استامینفن میدی بهش خود بچه هم چون میفهمه تکون که میخوره درد داره قربونش بشم دیگه تکون نمیخورن طفلیا

منم  روزای اول خیلی گنگ بودم...ادم بعداز مادرشدن دیگه قلبش برای خودش نیست...روزی که برای زردی بستری کردن انقدر گریه کردم که خدامیدونه..خانومای اونجا بهم دلداری میدادن میخندوندنم..الان فک میکنم میبینم این همه استرس و گریه و دلهره پوچ بود چون این روندو اکثرا دارن..الان ۱۰ ماهشه و شده تموم زندگیم...انگار هرچی بزرگتر میشن دوست داشتنتم بیشتر میشه..من همش میگفتم ینی چی ک مادر حاضره خودش درد بکشه بچش نکشه..دروغ میگن..تا اینکه الان واقعا بهش رسیدم

منم  پرستار بخش نوزادان داش از بچم خون میگرفت برا زردی ب مامانم گف ببرش اونور تا نبینه و گریه نکنه...من نمیرفتم..با اینکه ۴ روز بود که بیرون از شکمم داشتمش ولی وابستگی شدید بهش پیدا کرده بودم.روزای اول هرچیز کوچیکی ادمو بهم میریزه...مخصوصا درمورد بچه..ولی سعی کن نهایت لذتو ببری از این روزات که چند وقت دیگه میگی واای بدای چه چیزایی اشک ریختم.میخندی به خودت...

عزیزم یکم تحقیق کن. بچتو ناقص نکن. طفل معصوما رو شکنجه نکنید  

بچه منم پسره انشالله بدنیا بیاد میخوام همون روزای اول بعد تولد ببرم ختنه کنم