قهر💩

مردها با قهر کردن زن، عوض نمی شوند! ممکن است بیایند و معذرت خواهی کنند و تعهد بدهند، اما کینه شما را بیشتر در دل میگیرند و پس از بازگشت جبران میکنند.

برای همین اگر قصد زندگی کردن دارید و نمی خواهید طلاق بگیرید، قبل از آنکه مرد به دنبال شما بیاید و خواهش و تمنا کند و قول دهد، خودتان برگردید. و روش های دیگر را جهت اصلاح،
امتحان کنید.

هیچ مشکلی با قهر کردن حل نمی شود، فقط پیچیده تر می شود.

قهر کردن تمرین جدایی است ,چند قهر کوچک، یک قهر بزرگ و یک قهر آخری و تمام.

وقتی بحثی میشود و مردان قهر میکند، در روان زن و مرد دو اتفاق کاملا متفاوت رخ میدهد، خانم فکر میکند او مرا دوست ندارد وگرنه قهر نمیکرد و انتظار دارد مرد قدم پیش بگذارد واز دل او دربیاورد و وقتی مرد با قهر او را ترک میکند او را بیشتر عصبی و ناراحت میکند، یا حس بی ارزشی میکند.

این جمله "مرد که قهر نمیکنه"، آنچنان در ذهن ما رفته که عموما از هیچ مردی انتطار قهر کردن رو نداریم!

🔹 از طرفی در درون مردان چه میگذرد؟
مردان وقتی ناراحت میشوند یا موضوعی آزارشان میدهد، میخواهند به غار تنهایی خود بروند تا با آرامش بیشتر فکر کنند و آرام شوند تا موضوع را بپذیرند. آنها از نظر خود قهر نمیکنند، بلکه فقط فضایی برای تنهایی خود و هضم اتفاقات میخواهند.
🍂
🔹 پس با اراده خود این فضا را به طرف مقابل خود بدهید، اجازه بدهید تنها باشد و فکر کند. مدام به او پیام های تهدید کننده ندهید .
فرصت دهید تا بعد از آرام شدن، اگر لازم بود در مورد موضوع حرف بزنید.

سعی کنید درک کنید که گاهی شما هم مثل هر انسان دیگر زمانی غیر قابل تحمل میشوید، پس این فرصت تنهایی رو به او بدهید او نیاز دارد که در تنهایی با خودش به نتایجی برسد. او را با خودتان مقایسه نکنید.
زن و مرد با هم بسیار متفاوتند!!!

در بهترین حالتِ ممکن خواهی بود ؛
وقتی که با خودت کنار آمده باشی ...
با خودت که کنار بیایی ؛ دلیلی برای آشفتگی و خشم ، نمی یابی ، تفاوت ها را درک می کنی ، نظرهای مخالف را می شنوی ، از بی منطق بودن ها متعجب می شوی اما خم به ابرو نمی آوری و سعی نمی کنی همه چیز و همه کس را تغییر دهی ، چون به نظم ، آرامش و انسجام درونی رسیده ای .
و جان نمی کَنی برای اثبات عقایدت ، چون آنها را برای آرامش و حالِ خوبِ خودت می خواهی ،
و جان نمی کنی برای اثبات خودت ، چون خودت را همینگونه که هست ، پذیرفته ای و برایت مهم نیست دیگران از یک آدم ، چه انتظاری دارند . چون باور داری که اولویت ؛ انتظار تو از کسی ست که می خواهی باشی !
تو خودت را دوست خواهی داشت و اگر تغییری مثبت و رو به جلو داشته باشی ، فقط و فقط برای آدمِ بهتری شدن خواهد بود ، آدمی بهتر از روزِ قبل شدن ... نه برای بهتر از دیگران بودن ، چون تو در رقابت با کسی نیستی !
با خودت که کنار بیایی ، دنیا زیباتر از چیزی می شود که فکرش را می کردی .
دیگر دلت نمی گیرد از آدم هایی که هم باور و هم فکر تو نیستند و اتفاقاتی که برخلاف میل تو می افتند ،
دیگر دلت نمی گیرد از بدی های گاه گاه و مشکلات مقطعی ،
دنیا راهِ خودش را می رود و طبیعی است که همه چیز مطابق باورهای تو نباشد ! یک دنیاست و میلیاردها آدم ، میلیاردها سلیقه و میلیاردها هدف !
تو در دنیای خودت به خوب بودنت ادامه می دهی ، باورهایت را به سمت بهتر شدن می بری و اجازه نمی دهی حساسیت های بیهوده ، روزهای تو را تباه کنند .
روزی که با خودت کنار بیایی خواهی دید که زندگی آنقدرها که فکر می کردی پیچیده نیست !
و در بهترین حالت ممکن خواهی بود ،
و در بهترین حالت ممکن خواهی زیست ...