اصلا اعتقادی به قانون جذب به تعریف امروزیشندارم،هروقت چیزی رو به خوام وضو میگیرم دورکعت نمازمیخونم وبدون اغراق بوده یک ساعت بلند بلند باخدا حرف زدم وگریه کردم یعنی کسی بشنوه فکرمیکنه واقعا باکسی که درکنارمه دارم حرف میزنم ومن باتمام وجودم احساس میکنم خداخیلی بیشترازاین به بنده اش نزدیکه درون خودماست درون قلب ماست مگرمیشه خالقی به این مهربونی از مخلوق اش فراموش کنه یا بهترین رو براش نخوادهرچی خواستم یا همونی که خواستم بهم داده یا بهتراز اون چیزی که خواستم.
چه اثباتی برای این حرفتون دارین؟نیروی ایمان وباور تعیین کننده همه این چیزهاست خدابه اندازه باورت بهت میده وقتی قدرت خدارو درحد یک کارکوچیک میبینی همون قدربهت میده این ماییم که ظرف خواسته هامونو کوچیک انتخاب میکنیم وگرنه اقیانوس رحمت الهی بی کران ترازاین حرف ها وقانون ها وقاعده هاست اون خدایی که زن هارو افریده میدونه چه موجودی افریده.
عزیزم اصلا به این موضوعات فکرنمیکنم خیلی اتفاقات خواب میبینم مثلا خواب دیدم کناردریا نشستم عکس ماه وسط دریا افتاده بود بدون اینکه بترسم رفتم وسط آب هرچی جلوترمیرفتم انگارمیدیدم ماه ته دریا انگارافتاده یک دفعه از وسط آب عین اتشفشان آتیش میزد بیرون وبه جای آتیش میدیدم شعله ها ماهی هستن که میرن تواسمون خیلی ترسیدم صبح که بیدارشدم توخبرادیدم کشتی سانچی توی دریا دچارحادثه شده واتیش گرفته اونجوری نیست که درموردکسی حسی داشته باشم یا مثلا توی بک مهمونی هستم یک اتفاقی میوفته مدام باخودم کلنجارمیرم که این صحنه رو کجا دیدم حتی یک عطر خاص میوفته تومشامم که مطمینم یکجا این عطر بوییدم ویادم نمیاد.
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز