نمیدونم چون خودم 16سالگی با شوهرم دوست شدم😃
ایراد از من مادر بوده که انقدر رهاش گذاشتم تو این سن کم به جای درس و دانشگاه و تحصیلات وقت بزاره برای عشق و عاشقی
بهش میگم توو زندگی دو تا راه هس...یکی ک بره با پسر مردم بگرده و اخر عاقبتش معلومه و از درس و زندکی میوفته ...یه راه ک درسشو بخونه و لذت ببره از زندگی...
بهش میگم پسره رو بهم معرفی کنه. یه رستوران بریم با هم. دلیلش: پسره بفهمه این دختر تک و تنها نیافتاده که اوشون هر غلطی خواست بکنه و این دختر از ترس خانوادش چیزی نگه.
اینقد مشغولش میکنم به فعالیت های مختلف که تو این سن کم دنبال پسر نره، ولی خب باز هم طبیعیه دیگه نمیشه کاریش کرد
از در دوستی واردمیشم تاخودش به اشتباهش پی ببره.. وانتخاب درست داشته باشه
والا تو جامعه الان دختر بزرگ کردن سخت شده.... ادم همش باید نگران باشه...گاهی کم لطفی نبود توجه محبت خانواده باعث میشه ...باید دید علت دوستیش چیه ....
من خودم از دوستی با پسر ضربه ی بدی خوردم و نمیذارم دخترم سمت این چیزا بره
کلللا مسیر زندگیم عوض شد
قرار بود درسمو بخونم دکتر بشم
اما پدر مادرم تا فهمیدن با یکی دوستم که قصدشم ازدواج بود و (خیییلی مودب زیبا پولدار )بود اما ساز مخالف زدن و به اجبار با پسرعمم ازدواج کردم.
خلاصه بگم که الان خانه دارم و یه دختر دارم و به عشقم نرسیدم و حس خوشبختی نمیکنم
رابطه مو باهاش صمیمی تر میکنم دوستانه باهاش صحبت میکنم که چیزی از رابطه رو مخفی نکنه و زیر نظر خودم رابطه دوستانه سالم داشته باشن
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
-34 ثانیه پیش
-33 ثانیه پیش
-22 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز