گاهی برای پریدن تنها "بال"کافی نیست.پریدن دلی آسمانی میخواهد که شوق پرواز در آن باشد و بهانه ای برای اوج گرفتن...
کوههای عظیم پراز چشمه اند وقلب های بزرگ پر از اشک.
همیشه فکر می کنیم چون گرفتاریم به خدا نمیرسیم ولی در حقیقت چون به خدا نمیرسیم گرفتاریم!
مطمـئن باش که خداوند تو را عاشقانه دوست دارد چون در هر بهار برایت گل می فرستد، هرروز صبح آفتاب را به تو هدیه می کند. به یاد داشته باش که پروردگار عالم با این که می تواند در هر جائی از دنیا باشد قلــب تو را انتخاب کرده و تنها اوست که هر وقت بخواهی چیزی بگوئی گوش می کند.
خداندا؛ ظرف وجودمان راچنان از حضور خودت سرشار کن که جایی برای غیر نماند.
خداوندا؛ خط ونشان دوزخت را برایم نکش، جهنم تر از نبودنت جایی را سراغ ندارم!
بگذار سرنوشت هرراهی که میخواهد برود، ما راهمان جداست، این باران تا میتواند ببارد، چتر ما خداست.
خدایا دلم به وسعت مهربانیت گرفته، ای بیدار همیشگی، ای احد، دستم را بگیر که زمین با همه وسعتش برایم تنگ است.
صبحگاهان برای آنکه دو چشم بینا دارد روشن است.
پروردگار من...!! جهان سرشار از دلبستن ها و دل شکستن هاست و چه حسی دارد وقتی که بادل شکسته از دل بستن ها به تو روی می آورم تا در کنار تو بار دیگر آرامشی را تجربه کنم که در کنار بندگانت از دست داده ام...!!!
باز هم من زنده ام،آه ای خدا متشکرم! بازهم بیداری وخمیازه وصبحی دگر، دیدن آیینه ونور وصدا. ،متشکرم! بازهم یک سفره ویک چای داغ ونان گرم، فرصت دیدارتو دراین فضا، متشکرم! باردیگر میتوانم بوکنم از پنجره، یاس خیس خانه همسایه را متشکرم! گرچه دراین وقت پر،گهگاه یادت میکنم، خاطرم جمع است میبخشی مرا، متشکرم! منکه بی تسبیح وبی سجاده ام ،ازمن بگیر، این غزل راهم بعنوان دعا ،متشکرم.
الهی نه من آنم که ز فیض نگهت چشم بپوشم نه تو آنی که گدا را ننوازی به نگاهی در اگر باز نگردد نروم باز به جایی پشت دیوار نشینم چو گدا بر سر راهی ...
شخصی به خداوند گفت:خـــــــــدایا تو که شرنوشت مرا نوشته ای پس چرا دعـــــــــــــا کنم؟ خداوند فرمود:شـــاید نوشته باشم هرچه دعـــــا کرد...!
زندگی مثل پیانو است، دکمه های سیاه برای غم ها و دکمه های سفید برای شادی ها. اما زمانی میتوان آهنگ زیبایی نواخت که دکمه های سفید و سیاه را با هم فشار دهی.
در عصر یخبندان بسیاری از حیوانات یخ زدند و مردند. خارپشتها وخامت اوضاع را دریافتند. تصمیم گرفتند دورهم جمع شوند و بدین ترتیب همدیگر را حفظ کنند. وقتی نزدیکتر بودند گرمتر می شدند ولی خارهایشان یکدیگر را زخمی می کرد به همین خاطر تصمیم گرفتند ازهم دور شوند ولی از سرما یخ زده و می مردند. ازاین رو مجبور بودند برگزینند یا خارهای دوستان را تحمل کنند، یا نسلشان از روی زمین بر کنده شود. دریافتند که باز گردند و گرد هم آیند. آموختند که، با زخم های کوچکی که همزیستی با کسی بسیار نزدیک بوجود می آورد، زندگی کنند چون گرمای وجود دیگری مهمتر است. و این چنین توانستند زنده بمانند.... بهترین رابطه این نیست که اشخاص بی عیب و نقص را گرد هم می آورد بلکه آن است هر فرد بیاموزد با معایب دیگران کنار آید و محاسن آنان را تحسین نماید. وقتی تنهاییم دنبال دوست می گردیم ؛ پیدایش که کردیم دنبال عیب هایش می گردیم وقتی که از دستش دادیم در تنهائی دنبال خاطراتش می گردیم (ژان پل سارتر)
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
39 ثانیه پیش
52 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز