بچه که بودیم یادمون دادن که شروع هر کاری با نام خداست و فقط این اسمه که گره های کور زندگی مونو باز می کنه. بزرگ که شدیم یادمون رفت ، که آنقدر پیچ خوردیم تو گره های زندگی که کور شدیمو نمی بینیم کسی رو که فقط اسمش کافیه تا هر در بسته ای باز بشه . بچه که بودیم یادمون دادن رسم خط و پاره خط و اینکه یه خط از کجا شروع می شه و به کجا ختم. بزرگ که شدیم یادمون رفت خط هایی که رو صورتمون رسم شد، ردپای کدوم درد به جا مونده رو قلبمون بوده و از کجا شروع شد و اصلا به کجا ختم؟ بچه که بودیم یادمون دادن چطور مدادرنگی هامونو به بغل دستی مون که یادش رفته بیاره یا اصلا نداشته که بیاره، شریک شیم تا نقاشیش بی رنگ نمونه. بزرگ که شدیم یادمون رفت سفره ی خالیه همسایه مونو، و هیچ تلاشی برای شریک شدن تو رنگی شدنش نکردیم. بچه که بودیم یادمون دادن برای کمک به بابای مدرسه، هفته ای یه بار خودمون آشغالای حیاطو جمع کنیم. بزرگ که شدیم یادمون رفت به رفتگری که تو چله ی زمستون آشغالای کوچه رو جارو می زنه ،حتی سلام بدیم. بچه که بودیم یادمون دادن که وقتی تو بازی یکی خورد زمین، چطور دستشو بگیریم و کمکش کنیم تا دوباره بایسته. بزرگ که شدیم یادمون رفت بزرگترین صحنه ی زندگی، دنیاست و ما کمک به ایستادن کسی که نکردیم هیچ، باعث زمین خوردن خیلی ها شدیم. بچه که بودیم یادمون دادن به بزرگترامون احترام بذاریم و با تمام وجود به عزیزانمون محبت داشته باشیم. بزرگ که شدیم یادمون رفت بزرگتر - کوچکتری و حرمت و ، حتی خجالت کشیدیم بهشون بگیم"دوستت دارم" بچه که بودیم یادمون دادن... ای کاش بچه که بودیم یادمون می دادن چطور وقتی بزرگ که شدیم یادمون نره همه ی اون چیزهایی رو که:... بچه که بودیم یادمون دادن
شرافت، یعنی همیشه کار درست را انجام دهید حتی اگر کسی شما را تماشا نکند .
"کمتر بترسید؛ بیشتر امیدوار باشید. کمتر بخورید، بیشتر بجوید. کمتر آه بکشید، بیشتر نفس بکشید. کمتر متنفر باشید، بیشتر عشق بورزید. و بعد خواهید دید که همه چیزهای خوب از آنِ شما خواهد شد."
هم اکنون همه درها برای ماا گشوده شده اند و همه راه ها باز و آزدادندبرای برآوردن حاجت من
((((((امروز یکی از بهترین روزهای خداست خوب نگاه کنیم همه چیز محیاست برای براورده شدن آرزوهامون ایمان داشته باش و نظاره کن همین))))
زندگی چه منظره ی دل انگیزی پیدا میکند.وقتی که پنجره ان به گذشت متقابل ودرب ان به احترام متقابل گشوده شده باشد
باشد که داشته باشید آنقدر شادی که شما را شاداب کند. آنقدر حرکت که شما را نیرومند کند. آنقدر اندوه که حالت انسانی را به شما بدهد. آنقدر امید که شما را خوشحال کند. آنقدر شکست که شما را فروتن کند. آنقدر موفقیت که شوق شما را بیشتر کند. آنقدر دوست که به شما آرامش دهد. آنقدر ثروت که نیازهای شما را برآورد. آنقدر شور و شوق که آینده?نگر باشید. آنقدر ایمان که افسردگی را برطرف کند. آنقدر تصمیم که هر روز را بهتر از دیروز گرداند.
سرم رابه سمت آسمان گرفتم تاببینمت.انگاربالاترایستاده بودی.ابرهاراکنارزدم.بازهم نمی شدتورادید.شب راخراش دادم،آن رادریدم.گفتم شایدآن سوی تاریکی شب ایستاده ای.کمی بالاترایستادم. بالاترازآفتاب جست وجوکردمت.هرچه بالاتررفتم انگاردورترایستاده بودی.دلم گرفت. نا امیدازجست وجوبرگشتم.تورادیدم. که برشانه هایت مرابالاترآورده ای !
ایا میتوان سرنوشت را از ...سر..نوشت بله میتوان نوشت به شرط انکه سرنوشت را اسیر خود کنیم نه انکه خود را اسیر سرنوشت
خدایا به بزرگیت قسمت میدم....تو عکسهای دسته جمعی جای هیچ پدر ومادری خالی نباشه.....امین
خدا پیشاپیش من گام بر میدارد وراهم را هموار و اسان میکند تا من کامیاب شوم
ارامش چیست ؟ نگاه به گذشته وشکر خدا/نگاه به اینده واعتماد به خدا/نگاه به اطراف وجستجوی خدا/نگاه به درون ودیدن خدا/....لحظه هایت همه سرشار از دیدن خدا
جز تردید و هراس هیچ چیز نمیتواند میان انسان و بزرگترین آرمانها یا مراد دلش فاصله ایجاد کند.
ان مع العسر یسرا
خدایا... قلبم رو لبریز از عشق خودت کن... خدایا دلم فقط به تو و دوستی تو خوشه، امیدم فقط تویی، خودتو و نگاهتو ازم نگیر ... که بی تو هیچم...
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
-6 ثانیه پیش
0 ثانیه پیش
8 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز