یهو دیدم خواهرم جیغ زد یا ابولفضل اول فکردم سوسک دیده برگشتم پاهام شل شد دیدم در راه پله بازه دخترم با روروک لب پله هاست داره میره...پاهام شل شد گفتم دیگه بهش نمیرسیم...
فقط با معجزه تو حرکت خواهرم تونست بهش برسه بگیردش اشک هردمون در اومد
احساس کردم خدا میخواد بگه شاید این شرایطی که الان هستیم مثل همین پرتگاهیه که الان نگهداشتش وممکن بود از این بدتر باشیم
خواستم بگم حواسمون باشه به خاطر هنجارای جامعه خود ماانسان ها شرایط یکم سخت شده گردن خدا نندازیم...شاکر باشیم اینقد غر وگلایه به جایی نمیرسه
این اتفاق خیلی برای من تاثیر گذار بود(برداشت آزاد)
خدایا شکرت اگه ما رهات کردیم رهامون نکن